Dowódcy

Płk Erich Höcker (1881-1948)

   Urodził się w dniu 18 czerwca 1881 roku w Hanowerze. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1901 roku. Służył w 164 Pułku Piechoty. W 1902 roku został awansowany na stopień ppor., w 1911 roku na stopień por., a w 1914 roku na stopień kpt. Uczestnik I wojny światowej, podczas której walczył w szeregach swojego pułku.

   Po zakończeniu wojny został przeniesiony do policji (najprawdopodobniej w 1920 roku). Służył w M-nster, w D-sseldorfie i w Berlinie. Podczas służby policyjnej został awansowany na stopień mjr policji, a później ppłk policji. W 1933 roku został awansowany na stopień płk policji, jednocześnie rozpoczynając służbę we Wrocławiu. W 1935 roku powrócił do szeregów armii. Już jako płk Wehrmachtu służył w Opolu. W sierpniu 1939 roku został dowódcą 444 Pułku Piechoty.  

   Podczas kampanii wrześniowej dowodził 444 Pułkiem Piechoty, który w dniu 3 września 1939 roku wkraczał do Katowic. Najprawdopodobniej dowodził tym pułkiem podczas kampanii francuskiej w 1940 roku. W maju 1941 roku rozpoczął służbę w dowództwie nowo utworzonej 719 Dywizji Piechoty, a w czerwcu 1941 roku został awansowany na stopień gen. mjr. Jednocześnie powierzono mu dowództwo 719 Dywizji Piechoty. Dywizja ta cały czas stacjonowała na terenie Holandii i Belgii. Dowodził nią do stycznia 1944 roku, kiedy to został przeniesiony do rezerwy OKH. W listopadzie 1942 roku został awansowany na stopień gen. leut. W październiku 1943 roku został odznaczony Niemieckim Krzyżem w Srebrze (niem. Deutsches Kreuz Iin Silber). W dniu 31 maja 1944 roku został ostatecznie zwolniony ze służby. Pod koniec wojny dostał się do alianckiej niewoli.

   Zmarł w dniu 31 sierpnia 1948 roku w Halle.