Dowódcy

Standartenführer SS Carl Maria Demelhuber (1896-1988)

   Urodził się w dniu 26 maja 1896 roku we Freising. Uczestnik I wojny światowej, podczas której w 1916 roku został awansowany na stopień ppor. Służył w 1 Bawarskim Królewskim Pułku Artylerii Polowej „Prinz Regent Luitpold”. Po wojnie pozostał w szeregach Reichswehry służąc w 21 Pułku Artylerii. Wstąpił również do Freikorps „Epp”. W 1919 roku został awansowany na stopień por., ale w 1920 roku został zwolniony z armii. Przez krótko pracował jako sprzedawca. Później znalazł zatrudnienie w policji (Schupo) w Monachium, gdzie w 1933 roku został awansowany na stopień kpt policji. Od 1922 roku był członkiem NSDAP (nr legitymacji 4 439), a od 1935 roku członkiem SS (nr legitymacji 252 392).

   W 1934 roku został awansowany na stopień Standartenf-hrera SA. W 1935 roku dowodził II batalionem w Pułku SS „Deutschland”. W 1939 roku dowodził 2 Pułkiem SS „Germania”. W styczniu 1940 roku został awansowany na stopień Oberf-hrera SS, w listopadzie 1941 roku na stopień Brigadef-hrera SS und Generalmajor der Waffen-SS, w kwietniu 1942 roku na stopień Gruppenf-hrera SS und Generalmajor der Waffen-SS i w czerwcu 1944 roku na stopień Obergruppenf-hrera SS und Generalmajor der Waffen-SS. Nazywano go „Tosca”. W 1940 roku walczył we Francji. Dowodził 6 Dywizją Górską SS „Nord”, XII Korpusem SS oraz XVI Korpusem SS. Był odznaczony Niemieckim Krzyżem w Srebrze (niem. Deutsches Kreuz in Silber). Po kapitulacji III Rzeszy ukrywał się. Został wzięty do niewoli w dniu 16 maja 1945 roku w Schleswigu-Holsteinie.

   Zmarł w dniu 18 marca 1988 roku w Seeshaupt jako ostatni żyjący Obergruppenf-hrer SS.