Jednostki

XVII Korpus Armijny

    Został sformowany w dniu 1 kwietnia 1938 roku w Austrii. Powstał na terenie niemieckiego XVII Okręgu Wojskowego. Był mobilizowany w tzw. drugiej fali mobilizacyjnej latem 1939 roku. W składzie niemieckiej 14 Armii brał udział w walkach w Polsce w 1939 roku. Pod koniec tego roku został przerzucony na zachód Europy, gdzie walczył w kampanii francuskiej w 1940 roku. Przed uderzeniem na ZSRR był grupowany na południowych ziemiach polskich. Toczył zacięte walki na froncie wschodnim, głównie na terenie Ukrainy (w składzie 6 Armii, 1 Armii Pancernej i 4 Armii Rumuńskiej). Pod koniec 1944 roku znalazł się w Karpatach i na terytorium Węgrzech. Wszedł w skład 1 Armii Węgierskiej. W styczniu 1945 roku znalazł się w składzie niemieckiej 17 Armii i walczył na Śląsku. Wchodził w skład Grupy Armii „Środek”, z którą pod koniec wojny skapitulował. Jego ostatnim dowódcą był gen. saperów Otto Tiemann.

   Podczas kampanii wrześniowej dowodził nim gen. piechoty Werner Kienitz, a szefem sztabu był płk  Lothar Rendulic. Oficerem operacyjnym Ia był ppłk Henning von Thadden. W jego skład we wrześniu 1939 roku wchodziły:

 

7 Dywizja Piechoty - dowódca gen. mjr Eugen Ott

44 Dywizja Piechoty - dowódca gen. leut. Albrecht Schubert

45 Dywizja Piechoty - dowódca gen. leut. Friedrich Materna