Jednostki

7 Dywizja Piechoty (bawarska)

    Jednostka powstała w 1935 roku w Monachium w VII Okręgu Wojskowym. Powstała na bazie VII Dowództwa Artylerii. W sierpniu 1939 roku została przerzucona na obszar Słowacji. Znalazła się w składzie XVII Korpusu Armijnego z 14 Armii. Została zmobilizowana w dniu 26 sierpnia 1939 roku. Podczas kampanii wrześniowej jej dowódcą był gen. mjr Eugen Ott, a szefem sztabu ppłk Paul Reichelt. To właśnie ta dywizja walczyła z Polakami w Węgierskiej Górce.

   W jej skład we wrześniu 1939 roku wchodziły:

 

19 Pułk Piechoty (niem. 19. Infanterie-Regiment); dowódca płk Hans Zorn; nr poczty polowej sztabu pułku 23977

61 Pułk Piechoty (niem. 61. Infanterie-Regiment); dowódca płk Rudolf Sintzenich; nr poczty polowej sztabu pułku 24590

62 Pułk Piechoty (niem. 62. Infanterie-Regiment); dowódca płk Georg Lang; nr poczty polowej sztabu pułku 28064

7 Pułk Artylerii (niem. 7. Artillerie-Regiment); dowódca płk Gerhard Steinbauer, a od dnia 24 września 1939 roku płk dypl. inż. Johann Schlemmer; nr poczty polowej sztabu pułku 15554; w jego skład wchodziły:

 

  • I batalion – dowódca (najprawdopodobniej) kpt rez. Walter Schramm
  • 2 batalion – dowódca (najprawdopodobniej) kpt Hartmut von Hösslin
  • 3 batalion – dowódca mjr Wilhelm Rademacher

 

-  1/43 Pułku Artylerii – dowódca I dywizjonu ppłk Hirt, dowódca II dywizjonu mjr Fergg

-  7 zmotoryzowany batalion przeciwpancerny (niem. 7. Panzerabwehr Bataillon (mot))

-  7 batalion rozpoznawczy (niem. 7. Aufklarungs Bataillon)

-  7 rezerwowy batalion polowy (niem. 7. Feldersatz Bataillon)

-  7 batalion łączności (niem. 7. Nachrichten-Abteilung)

-  7 batalion saperów (niem. 7. Pionier Bataillon)

-  jednostki zaopatrzeniowe i pomocnicze

 

   Po zakończeniu walk w Polsce dywizja została przerzucona na zachód Europy. W 1940 roku walczyła w Belgii i w północnej Francji. W maju 1941 roku zgrupowano ją w rejonie Białegostoku. Od samego początku brała udział w uderzeniu na ZSRR walcząc w ramach 4 Armii i 4 Grupy Pancernej pod Smoleńskiem, Moskwą i Możajskiem. W 1943 roku w ramach 9 Armii brała udział w bitwie na łuku kurskim. Cofając się przed Sowietami na początku 1945 roku znalazła się na terenie Prus Wschodnich, gdzie została ostatecznie rozbita, a jej resztki skapitulowały.