Dowódcy

Płk Rudolf Sintzenich (1889-1948)

   Urodził się w dniu 13 lipca 1889 roku w Monachium. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1908 roku. Służył w 11 Królewskim Bawarskim Pułku Piechoty „von der Tann". W 1910 roku uzyskał stopień ppor. Podczas I wojny światowej służył w szeregach tego pułku. W 1915 roku został awansowany na stopień por. W sierpniu 1918 roku został awansowany na stopień kpt. Podczas działań wojennych został ranny.

  Po wojnie pozostał w szeregach Reichswehry, służąc w 20 Bawarskim Pułku Piechoty, w sztabie 17 Bawarskiego Pułku Rajtarów i od 1933 roku w sztabie 7 Dywizji Reichswehry. W 1934 roku został awansowany na stopień ppłk. Powierzono mu służbę w sztabie dowództwa VII Korpusu Armijnego, a od października 1935 roku stanowisko dowódcy 61 Pułku Piechoty. W marcu 1936 roku został awansowany na stopień płk,

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził tym pułkiem podczas walk w Polsce. W grudniu 1939 roku został awansowany na stopień gen. mjr. Od kwietnia 1940 roku dowodził 33 Dywizją Piechoty. Podczas kampanii francuskiej w 1940 roku walczył we Francji. W sierpniu 1940 roku został odznaczony Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego (niem. Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes). Później został dowódcą 132 Dywizji Piechoty, która na wiosnę 1941 roku walczyła na froncie bałkańskim. W kwietniu 1942 roku został dowódcą 147 Dywizji Rezerwowej, na czele której walczył na Ukrainie. W grudniu 1942 roku został przeniesiony do rezerwy OKH. W styczniu 1944 roku objął dowodzenie Dywizji nr 467, a w marcu 1945 roku został dowódcą Dywizji nr 407. Pod koniec wojny dostał się do alianckiej niewoli, z której został zwolniony w 1947 roku.

    Zmarł w dniu 24 grudnia 1948 roku w Monachium.