Dowódcy

Płk dypl. inż. Johann Schlemmer (1893-1973)

    Urodził się w dniu 18 stycznia 1893 roku w Nesselwang. Nazywano go „Hans”, stąd często podaje się jego personalia jako Hans Schlemmer. Jego młodszym bratem był gen. leut. Ernst Schlemmer. Johann wstąpił w szeregi niemieckiej armii w 1913 roku. Służył w 5 Królewskim Bawarskim Pułku Artylerii Polowej „König Alfons XIII von Spanien“. W 1914 roku został awansowany na stopień ppor. Podczas wojny służył w swoim pułku. Został ranny. W 1918 roku został awansowany na stopień por.

   Po zakończeniu wojny pozostał w szeregach Reichswehry, służąc w 7 Bawarskim Dywizjonie Artylerii. Od 1924 roku służył w górskich pododdziałach tej jednostki. W lipcu 1926 roku został awansowany na stopień kpt. Jednocześnie rozpoczął naukę w Wyższej Szkole Technicznej w Berlinie, którą ukończył w 1930 roku uzyskując tytuł inżyniera dyplomowanego. W 1928 roku rozpoczął służbę w 7 Bawarskim Pułku Artylerii, najpierw jako dowódca 3 baterii, później dowódca 4 baterii i ostatecznie w sztabie tego pułku. W 1934 roku został awansowany na stopień mjr. W 1935 roku rozpoczął pracę w berlińskim Ministerstwie Wojny. W 1937 roku został awansowany na stopień ppłk. W listopadzie 1938 roku powierzono mu dowodzenie 111 Pułku Artylerii Górskiej. W dniu 27 sierpnia 1939 roku zostal awansowany na stopień płk.

   Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku, w dniu 25 września został dowódcą 7 Pułku Artylerii. Jako dowódca tego pułku walczył podczas kampanii francuskiej w 1940 roku. W marcu 1941 roku objął dowodzenie Arko 148 (niem. Artillerie-Kommandeur 148). Stał na czele tej jednostki w chwili uderzenia Niemiec na ZSRR. Później mianowano go dowódcą walczącej na froncie wschodnim 134 Dywizji Piechoty. W marcu 1942 roku został awansowany na stopień gen. mjr, a w kwietniu został odznaczony Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego (niem. Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes). W styczniu 1943 roku został awansowany na stopień gen. leut. W styczniu 1944 roku został odznaczony Liśćmi Dębowymi do Krzyża Rycerskiego (niem. Eichenlaub zum Ritterkreuz). Cały czas dowodził 134 Dywizją Piechoty. W lutym 1944 roku został przeniesiony do rezerwy OKH. W kwietniu 1944 roku powierzonemu dowództwo VIII Korpusu Armijnego, a w lipcu 1944 roku walczącego na terenie Włoch LXXV Korpusu Armijnego. W listopadzie 1944 roku został awansowany na stopień gen. wojsk górskich. Po kapitulacji niemieckich wojsk we Włoszech dostał się do amerykańskiej niewoli, z której został zwolniony w 1947 roku.

   Zmarł w dniu 26 czerwca 1973 roku w Bad- Kreuznach.