Dowódcy

Ppłk Paul Reinhold Herrmann (1898-1980)

   Urodził się w dniu 22 kwietnia 1898 roku w Mönchengladbach. Wstąpił w szeregi niemieckiej armii w 1916 roku. Służył w 32 Pułku Piechoty. W 1917 roku został awansowany na stopień ppor. Uczestnik I wojny światowej, podczas której walczył w szeregach swojego pułku. Pod koniec wojny został ranny.

   Po jej zakończeniu pozostał w szeregach Reichswehry, służąc w 32 Pułku Piechoty, 187 Rezerwowym Pułku Piechoty, 90 Pułku Piechoty i w 15 Pułku Piechoty. W 1925 roku został awansowany na stopień por. Ukończył wiele kursów wojskowych i pracował w berlińskim Ministerstwie Reichswehry. W 1933 roku został awansowany na stopień kpt. Od kwietnia 1936 roku do kwietnia 1938 roku pełnił funkcję oficera operacyjnego (IA) w 26 Dywizji Piechoty. Podawana jest również informacja, że w okresie od marca do kwietnia 1938 roku pełnił funkcję oficera operacyjnego (Ia) w 28 Dywizji Piechoty. W sierpniu 1936 roku został awansowany na stopień mjr. W kwietniu 1938 roku został oficerem operacyjnym (Ia) w 44 Dywizji Piechoty. W lutym 1939 roku został awansowany na stopień ppłk.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku pełnił funkcję oficera sztabowego 44 Dywizji Piechoty. W październiku 1939 roku został przeniesiony do rezerwy OKH. W październiku 1940 roku, już w stopniu płk pełnił funkcję oficera operacyjnego (Ia) Grupy Armii „C”. Był nim do czerwca 1941 roku. Podawana jest także informacja, że awans na stopień płk otrzymał dopiero w styczniu 1942 roku. Od czerwca 1941 roku do lipca 1943 roku służył jako oficer operacyjny (Ia) w Grupie Armii „Północ”. Od lipca 1943 roku do września 1944 roku służył jako szef sztabu 16 Armii. W styczniu 1944 roku został awansowany na stopień gen. mjr. Był odznaczony nazistowskim „Orderem Krwi”, które to odznaczenie posiadała tylko niewielka część oficerów Wehrmachtu. W październiku 1944 roku został przeniesiony do rezerwy OKH. W styczniu 1945 roku objął dowodzenie 264 Dywizji Piechoty. Dostał się do amerykańskiej niewoli, z której został zwolniony w 1947 roku.

   W 1948 roku podczas procesów norymberskich pełnił funkcję eksperta militarnego powołanego przez obronę oskarżonych. Od 1949 roku pracował jako sprzedawca. Od kwietnia 1956 roku do września 1961 roku służył w Bundeswehrze w stopniu gen. mjr, pełniąc funkcję dowódcy IV Okręgu Militarnego w Mainz. W 1956 roku w zachodnich Niemczech wydawał pismo polityczne „Blätter f-r deutsche und internationale Politik”.

   Zmarł w dniu 14 września 1980 roku w Koblencji.