Dowódcy

Gen. mjr Josef Brauner von Haydringen (1886-1954)

   Urodził się w dniu 4 października 1886 roku w Tulln. Z pochodzenia Austriak. Wstąpił w szeregi austriackiej armii w 1907 roku. W tym samym roku został awansowany na stopień ppor. Służył w 30 Pułku Piechoty, 22 Brygadzie Piechoty i w 58 Pułku Piechoty. W 1912 roku został awansowany na stopień por. Uczestnik I wojny światowej. W 1915 roku został awansowany na stopień kpt. Walczył na froncie wschodnim w 58 Pułku Piechoty, 21 Brygadzie Piechoty, w sztabie 11 Dywizji Piechoty, w 58 Górskiej Brygadzie Piechoty, 58 Dywizji Piechoty i w sztabie 115 Brygady Piechoty.

   Po zakończeniu wojny przez krótki czas pracował w austriackiej policji. W 1920 roku został ponownie przyjęty w szeregi armii. W 1921 roku został awansowany na stopień mjr. Służył w sztabach 3 Brygady i 6 Pułku Piechoty. Przez pewien czas pracował również w Sztabie Generalnym. W marcu 1923 roku uzyskał awans na kpt sztabowego. W kwietniu 1930 roku został awansowany na stopień ppłk, a w 1933 roku na stopień płk. W marcu 1938 roku został przeniesiony do niemieckiej armii. W sierpniu 1938 roku powierzono mu dowództwo 132 Pułku Piechoty. W kwietniu 1939 roku został awansowany na stopień gen. mjr.  

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził tym pułkiem walcząc w Polsce. W listopadzie 1939 roku został przeniesiony do rezerwy OKH. Od maja 1940 roku do maja 1941 roku pełnił funkcję szefa sztabu w wojskowym dowództwie GG (ziemie polskie). W maju 1941 roku został ponownie przeniesiony do rezerwy OKH. Od czerwca 1941 roku do kwietnia 1942 roku dowodził walcząca na froncie wschodnim 101 Dywizją, a później (po krótkiej rezerwie OKH) 187 Dywizją Rezerwową i 42 Dywizją Górską. Od kwietnia do maja 1944 roku znajdował się w rezerwie OKH. W ostatnim okresie wojny sprawował dowództwo Obszaru Wojskowego 531. Dostał się do sowieckiej niewoli.

  Zmarł w dniu 27 kwietnia 1954 roku w ZSRR, w obozie Perov na Uralsku.