Dowódcy

Gen. bryg. Zygmunt Piasecki (1893-1954)

    Urodzony w dniu 14 grudnia 1893 roku w Szafarni; podczas I wojny światowej walczył w szeregach Legionów Polskich przeciwko armii rosyjskiej; jednakże w pierwszym okresie wojny walczył w szeregach armii rosyjskiej; w 1915 roku w bitwie pod Rośną został ciężko ranny i wzięty do niewoli; przebywał w obozie jenieckim w Szczypiornie, będącym dzielnicą Kalisza, a przeznaczonym dla żołnierzy szeregowych; zataił tam swój stopień oficerski, gdyż chciał być traktowanym na równi ze zwykłymi żołnierzami; podtrzymywał ich na duchu, co wzmacniało morale; żołnierze z tego obozu jenieckiego w wolnych chwilach nauczyli się od niemieckich strażników gry, w której używano szmacianej piłki rzucanej rękoma; później gra „wyszła” poza ramy obozu, a rozpowszechnili ją właśnie legioniści Piłsudskiego, którzy jako pierwsi zaczęli grać w piłkę ręczną (stąd też do dziś piłkarzy ręcznych często nazywa się szczypiornistami); od 1918 roku służył w Wojsku Polskim i był jednym z organizatorów oddziałów kawalerii; organizował także służbę ochrony marszałka Piłsudskiego; podczas wojny polsko-bolszewickiej dowodził 7 Pułkiem Ułanów Lubelskich; później był dowódcą różnych jednostek polskiej kawalerii; w 1937 roku został awansowany na stopień gen. brygady i jednocześnie został dowódcą Krakowskiej Brygady Kawalerii; Piasecki był znany z dużej odwagi i poczucia humoru; był utalentowany plastycznie; malował i rysował, ale także projektował meble, porcelanę i wzory tkanin; jego własnym projektem była odznaka 7 Pułku Ułanów Lubelskich; był także założycielem i prezesem Krakowskiego Klubu Jeździeckiego; bardzo chętnie pomagał ludziom; jego staraniem powstał w Cegłowie sierociniec dla bezdomnych chłopców, których uczono tam m.in. różnego rodzaju rzemiosła; w 1936 roku kupił pałac w Ryczowie w Małopolsce, któremu przywrócił dawną świetność i zamieszkał tam ze swoją rodziną; jego jednostka, czyli Krakowska Brygada Kawalerii składała się z 3 Pułku Ułanów Śląskich, 8 Pułku Ułanów Księcia Józefa Poniatowskiego i 5 Pułku Strzelców Konnych; podczas kampanii wrześniowej jego jednostka bezpośrednio podlegała dowódcy Armii „Kraków” i w dniu 2 września 1939 roku stoczyła pod Woźnikami zacięta bitwę z niemiecką 2 Dywizją Lekką; Krakowska Brygada Kawalerii poniosła duże straty i nie utrzymała swoich pozycji; resztki brygady wycofywały się na wschód; on sam dostał się do niemieckiej niewoli; resztę wojny przesiedział w obozie jenieckim w Murnau; po wojnie nie powrócił do Polski i osiadł we Włoszech; zmarł w dniu 26 stycznia 1954 roku w Nicei; był jedynym polskim kawalerzystą trzykrotnie odznaczonym krzyżem Virtuti Militari; nigdy nie miał żołnierskiej emerytury; podczas swojego pobytu we Włoszech chcąc się utrzymać i równocześnie móc pomagać rodzinie imał się najcięższych prac; po zakończeniu II wojny światowej małżonka generała Zofia Piasecka wraz z ich dziećmi została wypędzona z majątku w Ryczowie; wyjeżdżając ocaliła sporo rodzinnych pamiątek; w 2011 roku w pałacu w Ryczowie otwarto muzeum poświęcone gen. Piaseckiemu.

 

(na zdjęciu jeszcze w stopniu płk – drugi od lewej)

Jednostki i bitwy

Jednostki:

Bitwy: