Dowódcy

Gen. leut. Friedrich Materna (1885-1946)

    Urodził się w dniu 21 czerwca 1885 roku w Hof (Mähren) czyli czeskie Dvorce u Bruntálu. Z pochodzenia był Austriakiem (być może miał czeskie korzenie). W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1904 roku. W 1911 roku uzyskał awans na stopień por. Rok później uzyskał awans na stopień ppor. Uczestnik I wojny światowej. W 1915 roku został awansowany na stopień kpt.

   Po zakończeniu wojny pozostał w armii austriackiej, posiadając od 1920 roku stopień mjr. W 1921 roku został awansowany na stopień ppłk, a w 1929 roku na stopień płk. W czerwcu 1935 roku został awansowany na stopień gen. mjr, a w czerwcu 1936 roku na stopień gen. leut. W marcu 1938 roku p „anschlussie” Austrii znalazł się w szeregach niemieckiego Wehrmachtu. W kwietniu 1938 roku powierzono mu dowodzenie 45 Dywizją Piechoty.

   Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził tą dywizją, tocząc walki w Polsce. Stojąc na czele tej dywizji walczył podczas kampanii francuskiej 1940 roku. W sierpniu 1940 roku został odznaczony Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego (niem. Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes). W październiku 1940 roku został przeniesiony do rezerwy OKH, ale zaraz powołano go na dowódcę XX Korpusu Armijnego. W listopadzie 1940 roku został awansowany na stopień gen. piechoty. Na początku 1941 roku pracował w naczelnym dowództwie wojskowym na ziemiach polskich (GG). Później brał udział w uderzeniu na ZSRR, nadal dowodząc XX Korpusem Armijnym. We wrześniu 1942 roku został przeniesiony do rezerwy OKH. W styczniu 1943 roku powołano go na dowódcę zastępczego dowództwa XVIII Korpusu Armijnego w Salzburgu i szefa XVIII Okręgu Wojskowego. Pod koniec 1943 roku zostało raz trzeci przeniesiony do rezerwy OKH. Pod koniec pracował w głównych biurach Wehrmachtu. We wrześniu 1944 roku ostatecznie odszedł z niemieckiego wojska, prawdopodobnie ze względu na swój wiek lub zły stan zdrowia.  

   Zmarł w dniu 11 listopada 1946 roku w Wiedniu, co raczej wskazuje, że pod koniec wojny był ciężko lub nieuleczalnie chory.