Dowódcy

Płk Rudolf von Bünau (1890-1962)

    Urodził się w dniu 19 sierpnia 1890 roku w Stuttgarcie. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1909 roku. Służył w 1 Wirtemberskim Pułku Grenadierów „Königin Olga" Nr 119. W 1910 roku został awansowany na stopień ppor. Uczestnik I wojny światowej. W 1915 roku został awansowany na stopień por. Pod koniec wojny w 1918 roku został awansowany na stopień kpt.

    Po jej zakończeniu pozostał w szeregach Reichswehry. Służył w 13 Wirtemberskim Pułku Piechoty. W lutym 1930 roku został awansowany na stopień mjr, a w 1934 roku na stopień ppłk. W 1935 roku rozpoczął służbę w Pułku Piechoty „T-bingen”. W 1936 roku został awansowany na stopień płk. W listopadzie 1938 roku objął dowodzenie 133 Pułku Piechoty.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził tym pułkiem walcząc w Polsce, a później podczas kampanii francuskiej w 1940 roku. W sierpniu 1940 roku został odznaczony Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego (niem. Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes). We wrześniu 1940 roku został awansowany na stopień gen. mjr. Jednocześnie powierzonemu dowodzenie 177 Dywizji Piechoty. W czerwcu 1941 roku został przeniesiony do rezerwy OKH. W październiku 1941 roku rozpoczął służbę w sztabie 73 Dywizji Piechoty, nad którą w listopadzie tego roku objął dowodzenie. Walczył pod Sewastopolem, na Kaukazie, nad Dnieprem i na Ukrainie. We wrześniu 1942 roku został awansowany na stopień gen. leut. W listopadzie 1943 roku został ponownie przeniesiony do rezerwy OKH, lecz wkrótce powierzono mu dowództwo walczącego na froncie wschodnim XXXXVII Korpusu Pancernego. Po krótkiej rezerwie OKH w kwietniu 1944 roku został dowódcą walczącego na froncie wschodnim XI Korpusu Armijnego. Walczył w okolicach Lwowa i na przyczółku sandomierskim. W maju 1944 roku został awansowany na stopień gen. piechoty. Jego korpus brał udział w walkach na froncie karpackim. W marcu 1945 roku został odznaczony Liśćmi Dębowymi do Krzyża Rycerskiego (niem. Eichenlaub zum Ritterkreuz). Jego korpus w 1945 roku walczył na Śląsku. W kwietniu 1945 roku został dowódcą Korpusu „B-nau” wchodzącego w skład 6 Armii. W maju 1945 roku dostał się do amerykańskiej niewoli, z której został zwolniony w 1947 roku.

   Zmarł w dniu 14 stycznia 1962 roku w Kirchheim koło Teck. 

 

  Miał syna, który nazywał się tak samo, jak on. Rudolf von B-nau junior (urodzony w 1915 roku), żołnierz jednostek pancernych Wehrmachtu, był za walki na froncie wschodnim odznaczony Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego (niem. Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes). W dniu 8 sierpnia 1943 roku został awansowany na stopień kpt. Jako dowódca 9 Pancernego Oddziału Rozpoznawczego (niem. Panzer-Aufklärungs-Abteilung 9) ze składu 9 Dywizji Pancernej w dniu 15 sierpnia 1943 roku zginął w akcji w rejonie miejscowości Latyszli koło Rosławła. Pośmiertnie został awansowany na stopień mjr. Drugi syn generała, por. G-nther von B-nau, odznaczany Niemieckim Krzyżem w Złocie (niem. Deutsches Kreuz In Gold), w tym samym roku także poległ na froncie wschodnim.