Dowódcy

Płk Heinrich von Prittwitz und Gaffron (1889-1940)

    Urodził się w dniu 4 sierpnia w 1889 roku w Siecieborowicach (niem. Gut Sitzmannsdorf) w okolicach Oławy (niem. Ohlau) na Dolnym Śląsku. Pochodził z rodziny arystokratycznej. Był synem admirała Curta von Prittwitz und Gaffron i Luise von Schönberg. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1908 roku. Służył w 1 Brandenburskim Pułku Ułanów „Kaiser Alexander II. von Russland“ Nr 3. W 1909 roku został awansowany na stopień ppor. Uczestnik I wojny światowej, podczas której walczył w szeregach swojego pułku, a także służył w sztabie gen. feldmarszałka Colmara Freiherr von der Goltza. W 1915 roku został awansowany na stopień por. Następnie został skierowany do Persji. W 1916 roku został awansowany na stopień rotmistrza. 

   Po wojnie pozostał w szeregach Reichswehry, służąc w 9 Pruskim Pułku Rajtarów w F-rstenwalde i w sztabie 7 Pruskiego Pułku Rajtarów. W 1930 roku został awansowany na stopień mjr, a w 1934 roku na stopień ppłk. Od 1934 roku służył w Pułku Rajtarów „Breslau”, którego w 1935 roku został dowódcą.  W październiku 1935 roku powierzono mu dowodzenie 2 Pułku Pancernego. W styczniu 1936 roku został awansowany na stopień płk. W listopadzie 1938 roku powierzono mu dowodzenie 2 Brygady Pancernej.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził brygadą walcząc w Polsce. W październiku 1939 roku został awansowany na stopień gen. mjr. Dowodził brygadą podczas kampanii francuskiej w 1940 roku. Pod koniec 1940 roku powierzono mu dowodzenie 14 Dywizji Pancernej. W marcu 1941 roku został dowódcą 15 Dywizji Pancernej. Wkrótce wraz ze swoją dywizją został wysłany do Afryki Północnejdo służby w „Deutsches Afrika Korps - DAK”. Brał udział w walkach o Tobruk.

   Zginął w dniu 10 kwietnia 1941 roku niedaleko Tobruku. Jego samochód został bezpośrednio trafiony pociskiem wystrzelonym z brytyjskiego działa przeciwpancernego. Jego żoną była również pochodząca ze Śląska Renata von Zastrow (1894-1974).