Dowódcy

Płk Wacław Klaczyński (?-1939)

    Oficer 35pp odznaczony Virtuti Militari za wojnę polsko-bolszewicką; od lipca 1928 roku dowódca 75pp; jako dowódca pułku nadzorował i organizował budowę nowych koszar dla swoich żołnierzy; od 1937 roku drugi dowódca piechoty dywizyjnej w 23 Górnośląskiej Dywizji Piechoty; w 1931 roku został awansowany na stopień płk; od sierpnia 1939 roku dowódca Grupy Fortecznej „Śląsk”; powodem jego nominacji na dowódcę śląskich fortyfikacji był jego wybitny talent dowódczy, duże umiejętności organizatorskie, ogromne doświadczenie zdobyte w czasie walki, duża wiedza operacyjna i taktyczna, bardzo dobra znajomość terenu oraz planowanie i bezpośredni udział w budowie umocnień fortyfikacyjnych; podlegał bezpośrednio dowódcy Grupy Operacyjnej „Śląsk”; jego stanowisko dowodzenia znajdowało się w schronie sztabowym ulokowanym na Wzgórzu Redena w Chorzowie; dowodził stamtąd walką z oddziałami Freikorps „Ebbinghaus”; jego chorzowskie stanowisko dowodzenia w dniu 2 września zostało zbombardowane, nie ponosząc żadnych szkód; w nocy z 2 na 3 września zgodnie z rozkazem wycofał się z Grupą Operacyjną „Śląsk”; podczas odwrotu dowodzone przez niego oddziały odbiły z rąk Niemców miasto Osiek; zginął w nocy z 18 na 19 września 1939 roku podczas odwrotu Armii „Kraków”, działając w ramach Grupy Operacyjnej „Boruta”; zginął pod stacją kolejową Maziły, gdy próbował swoich żołnierzy poderwać do szturmu.

Jednostki i bitwy

Jednostki:

Bitwy: