Dowódcy

Ppłk Carl Stollbrock (1897-1945)

    Urodził się w dniu 7 sierpnia 1897 roku w F-rstlich Drehna w Brandenburgii. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1914 roku. Służył w 18 Pułku Dragonów. Uczestnik I wojny światowej, podczas której walczył w swoim pułku. W 1916 roku został awansowany na stopień ppor. Pod koniec wojny dostał się do brytyjskiej niewoli, z której został zwolniony w 1919 roku.

   Po zakończeniu wojny pozostał w szeregach Reichswehry. W latach 1920-1922 służył w policji. Później ponownie znalazł się w Reichswehrze, służąc w 3 Pruskim Pułku Rajtarów i w 5 Pruskim Pułku Rajtarów. W 1925 roku został awansowany na stopień por., a w 1933 roku na stopień rotmistrza. W latach 1935-193 był dowódcą kompanii w 29 Oddziale Pancernym. W marcu 1936 roku został awansowany na stopień mjr. W latach 1936-1938 dowodził 34 Oddziałem Pancernym. W lipcu 1939 roku został awansowany na stopień ppłk.

   Nie ma całkowitej pewności, czy podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził 2 batalionem motocyklowym. Na pewno był jego dowódcą w maju 1941 roku. W lutym 1942 roku został awansowany na stopień płk. W marcu 1944 roku został komendantem szkoły podoficerów wojsk pancernych w Sternebergu. W czerwcu 1944 roku objął dowodzenie 74 Pułku Grenadierów Pancernych, a w grudniu 1944 roku 67 Pułku Grenadierów Pancernych. Tymczasowo dowodził również 9 Dywizją Pancerną i 26 Dywizją Pancerną. W dniu 1 lub 4 kwietnia lub nawet w dniu 7 maja 1945 roku powołano go na dowódcę 2 Dywizji Pancernej. Jego dywizja skapitulowała w dniu 8 maja 1945 roku.

   On sam zginął w akcji na krótko przed kapitulacją w 1945 roku.