Dowódcy

Ppłk Paul Klatt (1896-1973)

  Urodził się w dniu 6 grudnia 1896 roku w miejscowości Kroppen na Dolnym Śląsku. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1914 roku, służąc podczas I wojny światowej w 57 Pułku Artylerii Polowej i w 51 Pułku Piechoty. W 1915 roku został awansowany na stopień ppor.

   Po wojnie pozostał w szeregach Reichswehry, służąc w 3 Pułku Piechoty i w 2 Pułku Piechoty. W 1925 roku został awansowany na stopień por., a w 1931 roku na stopień kpt. W lutym 1933 roku rozpoczął służbę jako oficer saperów w Dowództwie Opola. Pracował tam przez dwa lata jako inspektor saperów z ramienia OKH. W 1937 roku został awansowany na stopień mjr. W lipcu 1938 roku powierzonemu dowodzenie 83 batalionem saperów górskich. W lutym 1939 roku został awansowany na stopień ppłk.

   Dowodził tym batalionem podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku i podczas kampanii norweskiej w 1940 roku. Później walczył w rejonie Murmańska na froncie wschodnim. W sierpniu 1941 roku powierzono mu dowództwo 138 Pułku Strzelców Górskich. W październiku 1941 roku został awansowany na stopień płk. W styczniu 1942 roku wraz ze swoim pułkiem został wycofany do Niemiec. W drugiej połowie 1942 roku został z nim wysłany do walk pod Leningradem. W styczniu 1943 roku został odznaczony Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego (niem. Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes). W dniu 24 grudnia 1942 roku podczas walk pod Wielkimi Łukami został ciężko ranny. W lutym 1943 roku został awansowany na stopień gen. mjr. W marcu 1944 roku powierzono mu dowództwo 117 Dywizji Strzelców Górskich. Od czerwca 1944 roku dowodził walczącą na froncie włoskim 94 Dywizją Piechoty, a w lipcu 1944 roku został dowódcą 3 Dywizji Strzelców Górskich. Dowodząc dywizją walczyła froncie karpackim. W grudniu 1944 roku został odznaczony Liśćmi Dębowymi do Krzyża Rycerskiego (niem. Eichenlaub zum Ritterkreuz). Jednocześnie awansowano go do stopnia gen. leut. Jego dywizja pod koniec wojny walczyła na froncie słowackim, gdzie w maju 1945 roku skapitulowała przed Sowietami. On sam dostał się do sowieckiej niewoli, z której został zwolniony w 1955 roku.

    Zmarł w dniu 6 czerwca 1973 roku w miejscowości Olching koło Monachium.