Dowódcy

Gen. mjr dr. jur. Alfred Ritter von Hubicki (1887-1971)

    Urodził się w dniu 5 lutego 1887 roku w miejscowości Friedrichsdorf na Węgrzech. Z pochodzenia Austriak. W szeregi austriackiej armii wstąpił w 1905 roku. Służył w 4 Pułku Artylerii. W 1907 roku został awansowany na stopień ppor., a w 1911 roku na stopień por. W 1914 rok rozpoczął pracę sztabie, uzyskując w 1915 roku awans na kpt sztabowego. Podczas I wojny światowej służył na froncie włoskim w dowództwie wojsk górskich.

   Po zakończeniu wojny pozostał w austriackiej armii, uzyskując w 1919 roku awans na stopień mjr. Podjął naukę na Uniwersytecie Wiedeńskim, uzyskując tytuł dr prawa. W 1935 roku został awansowany na stopień gen. mjr, jednocześnie rozpoczynając pracę w austriackim ministerstwie wojskowym. W 1936 roku powierzono mu dowództwo austriackiej Szybkiej Dywizji, która po „anschlussie” Austrii w 1938 roku została włączona w struktury niemieckiego Wehrmachtu i wkrótce przekształciła się w 4 Dywizję Lekką.

   Dowodził tą dywizją podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku. Kiedy w styczniu 1940 roku została przekształcona w 9 Dywizję Pancerną, nadal był jej dowódcą. Dowodził nią podczas kampanii francuskiej w 1940 roku. W sierpniu 1940 roku został awansowany na stopień gen. leut. Na wiosnę 1941 roku dowodził dywizją walcząc na froncie bałkańskim. W kwietniu 1940 roku został odznaczony Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego (niem. Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes). Dowodził nią również podczas uderzenia na ZSRR. W lutym 1942 roku został przeniesiony do rezerwy OKH. W sierpniu 1942 roku został powołany na dowódcę tworzonego na terenie Belgii Dowództwa „Schelde”. W październiku 1942 roku został awansowany na stopień gen. wojsk pancernych. Jednocześnie powierzono mu dowództwo LXXXXIX Korpusu Armijnego. W lipcu 1943 roku został ponownie przeniesiony do rezerwy OKH. W grudniu 1943 roku został mianowany szefem niemieckiej misji wojskowej na Słowacji. W październiku 1944 roku został przeniesiony do rezerwy OKH. Do końca wojny nie powierzono mu żadnego dowódczego stanowiska. W dniu 31 marca 1945 roku oficjalnie zakończył swoją służbę w armii.

   Zmarł w dniu 14 lipca 1971 roku w Wiedniu.