Dowódcy

Gen. piechoty Eugen Ritter von Schobert (1883-1941)

   Urodził się w dniu 13 marca 1883 roku w W-rzburgu. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1902 roku. Służył w 1 Królewskim Bawarskim Pułku Piechoty „König". W 1904 roku został awansowany na stopień ppor., a w 1912 roku na stopień por. Uczestnik I wojny światowej, podczas której walczył na froncie zachodnim w szeregach swojego pułku. W 1915 roku został awansowany na stopień kpt. Pod koniec wojny został ranny.

   Po jej zakończeniu pozostał w szeregach Reichswehry, służąc w 42 Pułku Strzelców i w 19 Bawarskim Pułku Piechoty. W 1924 roku został awansowany na stopień mjr. W 1927 roku pracował w Ministerstwie Reichswehry, ale w 1928 roku powrócił do 19 Bawarskiego Pułku Piechoty jako dowódca batalionu. W 1929 roku został awansowany na stopień ppłk, a w 1932 roku a stopień płk, jednocześnie powracając do pracy w Ministerstwie Reichswehry. W 1934 roku został awansowany na stopień gen.mjr, obejmując dowództwo nad VII Dowództwem Piechoty. W 1935 roku został dowódca 17 Dywizji Piechoty, a w 1936 roku 33 Dywizji Piechoty. W 1937 roku został awansowany na stopień gen. leut., a w 1938 roku na stopień gen. piechoty. Objął dowództwo nad VII Dowództwem Armijnym i VII Okręgiem Wojskowym, który wkrótce przekształcił się w VII Korpusu Armijny.

   Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził tym korpusem walcząc w Polsce. Dowodził nim również podczas kampanii francuskiej w 1940 roku. W czerwcu 1940 roku został odznaczony Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego (niem. Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes). W lipcu 1940 roku został awansowany na stopień gen. płk. W październiku 1940 roku został dowódcą 11 Armii, którą w 1941 roku dowodził podczas uderzenia na ZSRR.

   Kiedy w dniu 12 września 1941 roku leciał samolotem typu „Fieseler-Storch” nad linią frontu, samolot rozbił się na sowieckim polu minowym. Generał zginął, a wraz z nim pilot samolotu, kpt Luftwaffe Suwelack.