Dowódcy

Płk Franciszek Pfeiffer (1895-1964)

    Urodzony w dniu 21 stycznia 1895 roku w Łodzi; od wczesnych lat działał w polskiej konspiracyjne organizacji harcerskiej; podczas I wojny światowej znalazł się w szeregach Legionów Polskich; służył  w IV batalionie 1 Pułku Piechoty Legionów, a następnie w 5 Pułku Piechoty Legionów; podczas walk został ranny; w chwili odzyskania niepodległości był w Łodzi jedną z czołowych postaci, organizująca akcję rozbrajania Niemców; od początku służył w Wojsku Polskim; służył w 5 Pułk Piechoty Legionów, 67pp i 54 Pułk Piechoty Strzelców Kresowych; był oficerem kierującym Przysposobieniem Wojskowym w Krakowie; na Uniwersytecie Jagiellońskim ukończył Szkołę Nauk Politycznych; cały czas przywiązywał ogromną rolę do wychowania młodzieży;  był nawet delegatem ministra spraw wojskowych do Związku Harcerstwa Polskiego; w 1936 roku został zastępcą dowódcy 54 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych w Tarnopolu; w dniu 16 sierpnia 1939 roku przeniesiono go na stanowisko dowódcy samodzielnego batalionu fortecznego „Mikołów"; po klęsce w kampanii wrześniowej uniknął niewoli i działał w konspiracji; próbował tworzyć struktury konspiracyjne w rodzinnej łodzi, ale zagrożony aresztowaniem wyjechał do Warszawy, gdzie tworzył struktury Służby Zwycięstwu Polski; w związku z odsunięciem z konspiracji oficerów o rodowodzie sanacyjnym sam się odsunął od SZP-ZWZ i rozpoczął działalność w konspiracyjnej Grupie Wojsk Polskich  „Edward”; w 1944 roku organizacja ta została podporządkowana KG AK; on sam został dowódcą I Obwodu I Śródmieście w Warszawskim Okręgu AK; uczestnik powstania warszawskiego, podczas którego dowodził 28 Dywizją Piechoty AK im. Stefana Okrzei; po upadku powstania trafił KL „Bergen-Belsen”; po zakończeniu wojny pozostał na emigracji; w 1964 roku został przez Prezydenta RP na uchodźctwie mianowany gen. bryg.; zmarł w dniu 13 czerwca 1964 roku w Londynie; został pochowany w Łodzi.

Jednostki i bitwy

Jednostki:

Bitwy: