Dowódcy

Gen. leut. Friedrich Bergmann (1883-1941)

   Urodził się w dniu 10 maja 1883 roku w Ingolstadt. Wstąpił w szeregi niemieckiej armii w 1903 roku. Służył w 1 Królewskim Bawarskim Pułku Artylerii Lekkiej „vakant Bothmer“. W 1904 roku został awansowany na stopień ppor. W 1909 roku rozpoczął służbę w 4 Królewskim Bawarskim Pułku Artylerii Polowej „König“. W 1912 roku został awansowany na stopień por. W 1913 roku powrócił do 1 Królewskiego Bawarskiego Pułku Artylerii Lekkiej „vakant Bothmer“. Uczestnik I wojny światowej, podczas której walczył w szeregach swojego pułku. W 1915 roku został awansowany na stopień kpt.

   Po wojnie pozostał w Reichswehrze, jednocześnie będąc członkiem ochotniczego Freikorpsu „Epp”. Służył w 7 Bawarskim Pułku Artylerii. W 1926 roku został awansowany na stopień mjr. W 1927 roku rozpoczął pracę w Ministerstwie Reichswehry w Berlinie. Później służył jako dowódca artylerii w 24 Brygadzie Reichswehry. W 1930 roku został awansowany na stopień ppłk, a w 1933 roku na stopień płk. W 1935 roku został dowódcą Arko 5. W marcu 1936 roku został awansowany na stopień gen. mjr. W styczniu 1937 roku objął dowodzenie 27 Dywizji Piechoty. W marcu 1938 roku został awansowany na stopień gen. leut.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził dywizją walcząc w Polsce. Przez krótki okres czasu dowodził 17 Dywizją Pancerną. Walcząc na froncie wschodnim od dnia 8 października 1940 roku aż do swojej śmierci dowodził 137 Dywizją Piechoty.

   Zginął na froncie wschodnim w dniu 21 grudnia 1941 roku w pobliżu miejscowości Sjawka, niedaleko Kaługi i samej Moskwy.