Dowódcy

Płk Karl Prager (1888-1948)

   Urodził się w dniu 19 września 1888 roku w Monachium. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1909 roku. Służył w 2 Bawarskim Pułku Piechoty. W 1911 roku został awansowany na stopień ppor. W 1913 roku rozpoczął służbę jako pilot obserwacyjny. Uczestnik I wojny światowej. Służył w Oddziale Polowym Lotnictwa 2b. Podczas wojny był wielokrotnie ranny. W 1915 roku został awansowany na stopień por. W 1917 roku dowodził Schutzstaffel 28. Pod koniec wojny służył w Flieger-Abteilung 199, ale wojnę zakończył w szeregach 6 Pułku Artylerii Polowej. W 1918 roku został awansowany na stopień kpt.

    Po zakończeniu wojny w 1920 roku został przeniesiony do policji, gdzie dosłużył się stopnia ppłk policji. W szeregi armii powrócił w 1935 roku. Służył w 7 Pułku Artylerii. W 1936 roku został awansowany do stopnia płk.

    Podczas kampanii wrześniowej początkowo nie dowodził 27 Pułkiem Artylerii. Funkcję dowódcy tego pułku powierzono mu dopiero w dniu 1 października 1939 roku, czyli już praktycznie po zakończeniu walk. W lutym 1940 roku powierzonemu dowództwo Arko 31 (niem. Artillerie-Kommandeur 31). Jednocześnie uzyskał awans na stopień gen. mjr. Od stycznia 1941 roku do kwietnia 1943 roku był dowódcą Harko 309. W lutym 1943 roku został awansowany na stopień gen. leut. Następnie przeniesiono go do rezerwy OKH. Pod koniec wojny był inspektorem wojskowym we Frankfurcie nad Menem. W 1945 roku dostał się do alianckiej niewoli.

   W dniu 28 lipca 1948 w Bad Kissingen wraz ze swoją żoną popełnił samobójstwo.