Jednostki

68 Dywizja Piechoty

    Jednostka powstała na mocy rozkazu mobilizacyjnego z dnia 26 sierpnia 1939 roku. Była formowana w Gubinie w III Okręgu Wojskowym. Podczas kampanii wrześniowej wchodziła w skład VII Korpusu Armijnego (dowódca gen. piechoty Eugen Ritter von Schobert), który stanowił odwód Grupy Armii „Południe”. We wrześniu 1939 roku jej dowódcą był płk Georg Braun.

    W 1939 roku w jej skład wchodziły:

 

169 Pułk Piechoty (niem. Infanterie-Regiment 169) – dowódca nieznany; miejsce stacjonowania Frankfurt nad Odrą; nr poczty polowej sztabu pułku 22773

188 Pułk Piechoty (niem. Infanterie-Regiment 188) – dowódca nieznany; miejsce stacjonowania Gubin

196 Pułk Piechoty (niem. Infanterie-Regiment 196) – dowódca nieznany; miejsce stacjonowania Kostrzyń

168 Pułk Artylerii (niem. Artillerie-Regiment 168) – dowódca nieznany; miejsce stacjonowania Frankfurt nad Odrą; nr poczty polowej sztabu pułku 07272

-  168 batalion pionierów (niem. Pionier-Bataillon 168) - nr poczty polowej sztabu batalionu 22602

-  168 oddział rozpoznawczy (niem. Aufklärungs-Abteilung 168)

-  168 oddział przeciwpancerny (niem. Panzerabwehr-Abteilung 168)  

-  168 dywizyjny oddział łączności (niem. Infanterie-Divisions-Nachrichten-Abteilung 168)

-  168 polowy batalion zapasowy (niem. Feldersatz-Bataillon 168)

-  168 dywizyjne dowództwo zaopatrzeniowe (niem. Infanterie-Divisions-Nachschubf-hrer 168)

 

   Dywizja podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku walczyła w Polsce, kierując się na Kraków, Sandomierz i Janów. Po zakończeniu walk została przerzucona na zachód Europy. W 1940 roku podczas kampanii francuskiej wzięła udział w walkach w składzie 16 Armii. W lipcu 1940 roku została przerzucona na ziemie polskie. W czerwcu 1941 roku w ramach 17 Armii brała udział w uderzeniu na ZSRR, gdzie walczyła pod Czerkassami, Połtawą i Isjum. Następnie w 1942 roku w ramach 1 Armii i 1 Armii Pancernej walczyła pod Isjum, a w ramach 2 Armii pod Woroneżem. W połowie 1943 roku przeszła do składu 4 Armii Pancernej i walczyła pod Kijowem i Żytomierzem. W połowie 1944 roku w ramach 1 Armii Pancernej został przerzucona w rejon Beskidów. Na przełomie 1944 i 1945 roku działała nad Wisłą w składzie 4 Armii Pancernej. W lutym 1945 roku w ramach 1 Armii Pancernej walczyła na Górnym Śląsku i na Morawach. Pod koniec wojny znalazła się w składzie 17 Armii i wraz z nią skapitulowała przed Sowietami.