Dowódcy

Płk Walter Schilling (1895-1943)

    Urodził się w dniu 23 grudnia 1895 roku w Chełmnie (niem. Kulm) w Prusach Wschodnich. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1914 roku. Służył w 26 mazurskim batalionie saperów. Uczestnik I wojny światowej, podczas której walczył w szeregach swojego batalionu. W 1915 roku został awansowany na stopień ppor., a w 1918 roku na stopień por.

   Po zakończeniu wojny pozostał w Reichswehrze, służąc w 17 batalionie saperów Reichswehry, 5 Pruskim Pułku Rajtarów. W 1927 roku rozpoczął pracę w Ministerstwie Reichswehry. W 1928 roku został awansowany na stopień kpt. W sierpniu 1932 roku rozpoczął służbę w sztabie 2 Dywizji Kawalerii we Wrocławiu. Pod koniec 1933 roku powrócił do pracy w Ministerstwie Reichswehry, gdzie został inspektorem kawalerii. W 1934 roku został awansowany na stopień mjr., a w 1937 roku na stopień ppłk. W marcu 1939 roku rozpoczął pracę w sztabie III Dowództwa Wojskowego w Dreźnie. W sierpniu 1939 roku został awansowany na stopień płk. Jednocześnie powierzono mu funkcję oficera operacyjnego (Ia) w 8 Armii.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku pełnił tę funkcję walcząc w Polsce. Później miał ten sam przydział w 2 Armii, walcząc podczas kampanii francuskiej w 1940 roku. W kwietniu 1941 roku został szefem sztabu Dowództwa XXIV Korpusu Armijnego. Pełnił tę funkcję podczas uderzenia na ZSRR w 1941 roku. W maju 1942 roku został szefem sztabu 3 Armii Pancernej. W czerwcu 1942 roku został awansowany na stopień gen. mjr., a w kwietniu 1943 roku na stopień gen. leut. Wmaju 1943 roku został przeniesiony do rezerwy OKH.

    W dniu 20 lipca 1943 roku zginął na froncie wschodnim, w pobliżu miejscowości Doljenhaja koło Issjum. Pośmiertnie odznaczono go Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego (niem. Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes).