Dowódcy

Płk Eduard Metz (1891-1969)

    Urodził się w dniu 28 listopada 1891 roku w Monachium. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1912 roku. Służył w 1 Pułku Artylerii Lekkiej. W 1914 roku został awansowany na stopień ppor. Uczestnik I wojny światowej. Po jej zakończeniu pozostał w Reichswehrze.

   W sierpniu 1936 roku został awansowany na stopień ppłk., a w listopadzie 1938 roku na stopień płk. Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku był oficerem operacyjnym (Ia) 4 Dowództwa Wojskowego. Pełnił tą samą funkcję w 10 Armii. Od października 1939 roku do czerwca 1941 roku był szefem sztabu XXIV Korpusu Pancernego. Od czerwca do listopada 1941 roku pracował w sztabie 11 Armii. W styczniu 1942 roku został delegowany na obszar Rumunii jako członek niemieckiej misji wojskowej. W sierpniu 1942 roku został awansowany na stopień gen. mjr. Jednocześnie powierzono mu dowództwo walczącej na froncie wschodnim 5 Dywizji Pancernej. W styczniu 1943 roku został odznaczony Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego (niem. Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes). Od września 1943 roku do stycznia 1945 roku dowodził Harko 302.

   Zmarł w dniu 9 czerwca 1969 roku w Bad Tölz.