Dowódcy

Ppłk Claus Kühl (1898-1952)

    Urodził się w dniu 18 sierpnia 1898 roku w Karlsburgu na Pomorzu. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1916 roku. Służył w 9 Pułku Artylerii Polowej. W 1917 roku został awansowany na stopień ppor. Uczestnik I wojny światowej, podczas której walczył w szeregach swojego pułku.

   Po wojnie pozostał w Reichswehrze, służąc w 9 rezerwowym batalionie sygnałowym i 2 batalionie sygnałowym. W 1925 roku został awansowany na stopień por. Później zajmował się szkoleniem w 6 Dywizji Reichswehry. W 1933 roku został awansowany na stopień kpt. Następnie służył w 3 batalionie sygnałowym i 43 batalionie sygnałowym. W 1936 roku został awansowany na stopień mjr. W 1936 roku został odkomenderowany do służby w sztabie II Korpusu Armijnego. W listopadzie 1938 roku został oficerem operacyjnym (Ia) 4 Dywizji Piechoty. W lutym 1939 roku został awansowany na stopień ppłk.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku pełnił tę funkcję walcząc w Polsce. Od sierpnia do września 1940 roku znalazł się w rezerwie OKH. Od września do grudnia 1940 roku był kwatermistrzem XXI Grupy Armijnej, a od grudnia 1940 roku do września 1943 roku kwatermistrzem Wyższego Dowództwa „Norwegia”. W styczniu 1942 roku został awansowany na stopień płk. Od września do grudnia 1943 roku służył w batalionie grenadierów „Reichenberg”. Od grudnia 1943 roku do sierpnia 1944 roku był dowódcą 145 Pułku Grenadierów. W sierpniu 1944 roku został ponownie przeniesiony do rezerwy OKH, w której przebywał do grudnia 1944 roku. Następnie skierowano go do sztabu 365 Dywizji Piechoty, której w marcu 1945 roku został dowódcą. W maju 1945 roku został awansowany na stopień gen. mjr. Dostał się do amerykańskiej niewoli, z której został zwolniony w 1947 roku.

    Zmarł w dniu 25 lutego 1952 roku w Eisenthal.