Dowódcy

Płk Karl Edelmann (1891-1971)

   Urodził się w dniu 5 lipca 1891 roku w Dreźnie. Wstąpił w szeregi niemieckiej armii w 1919 roku. Służył w 134 Pułku Piechoty. W 1912 roku został awansowany na stopień ppor. Uczestnik I wojny światowej, podczas której walczył w szeregach swojego pułku. We wrześniu 1914 roku został ranny. W 1916 roku został awansowany na stopień por. Pod koniec wojny służył w sztabie 40 Dywizji Piechoty.

  Po zakończeniu wojny pozostał w szeregach Reichswehry, służąc w 134 Pułku Piechoty, 45 Dywizji Landwehry, 19 Brygadzie Reichswehry, 11 Pułku Piechoty i w sztabie 4 Dywizji. W 1922 roku został awansowany na stopień rotmistrza. Od 1930 roku służył w 12 Pułku Piechoty. W 1933 roku został awansowany na stopień mjr., a w 1935 roku na stopień ppłk. W 1938 roku został awansowany na stopień płk i jednocześnie powierzono mu dowództwo 103 Pułku Piechoty. Był dowódcą tego od maja 1939 roku do stycznia 1940 roku. Później przez jakiś czas pracował w OKH. W listopadzie 1941 roku lub w styczniu 1942 roku został awansowany na stopień gen. mjr. W październiku 1943 roku został awansowany na stopień gen. leut. Jednocześnie powierzono mu dowództwo walczącego na froncie wschodnim XXX Korpusu Armijnego. W listopadzie 1943 roku został odznaczony Niemieckim Krzyżem w Złocie (niem. Deutsches Kreuz in Gold). Pełnił również funkcję dowódcy 702 Dywizji Piechoty. W styczniu 1945 roku został przeniesiony do rezerwy OKH. W kwietniu 1945 roku został dowódcą 153 Polowej Dywizji Budowalnej. Dostał się do amerykańskiej niewoli, z której został zwolniony w 1947 roku.

  Zmarł w dniu 25 stycznia 1971 roku w Wiesbaden.