Dowódcy

Płk Rudolf Friedrich (1889-1945)

    Urodził się w dniu 23 sierpnia 1889 roku w Zwickau. Wstąpił w szeregi niemieckiej armii w 1909 roku. Służył w 12 Pułku Artylerii Polowej. W 1910 roku został awansowany na stopień ppor. Uczestnik I wojny światowej, podczas której walczył w 12 Pułku Artylerii Polowej, 115 Pułku Artylerii Polowej, 77 Pułku Artylerii Polowej i ponownie w 12 Pułku Artylerii Polowej. W 1915 roku został awansowany na stopień por. W 1917 roku rozchorował się i znalazł się w szpitalu. W tym samym roku został awansowany na stopień kpt. Pod koniec wojny służył w 19 Dywizji.

   Po wojnie pozostał w szeregach Reichswehry, służąc w 47 Pułku Artylerii Polowej, 12 Pułku Artylerii, 4 Pułku Artylerii, w 4 Dywizjii i w Pułku Artylerii „Dresden”. W 1931 roku został awansowany na stopień mjr., a w 1934 roku na stopień ppłk. Służył w 3 Dywizji Kawalerii. W kwietniu 1936 roku został awansowany na stopień płk. W listopadzie 1938 roku został powołany na dowódcę 4 Pułku Artylerii.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził tym pułkiem walcząc w Polsce. Od listopada 1939 roku do września 1941 roku był dowódcą Arko 114 (niem. Artillerie-Kommandeur 114). W kwietniu 1940 roku został awansowany na stopień gen. mjr. Od września do listopada 1941 roku służył w sztabie 62 Dywizji Piechoty, którą dowodził od listopada 1941 roku do października 1942 roku. W kwietniu 1942 roku został awansowany na stopień gen. leut. W czerwcu 1942 roku został odznaczony Niemieckim Krzyżem w Złocie (niem. Deutsches Kreuz in Gold). Od października 1942 roku do września 1943 roku dowodził 327 Dywizją Piechoty. Od listopada 1943 roku do marca 1944 roku był dowódcą Arko 317 (niem. Artillerie-Kommandeur 317). W marcu 1944 roku został przeniesiony do rezerwy OKH. W kwietniu i w maju 1944 roku służył w sztabie 312 Dywizji Artylerii, którą dowodził od maja do lipca 1944 roku. Od lipca 1944 roku do końca wojny pełnił funkcję Wyższego Dowódcy Artylerii 312.

   Zginął w akcji w dniu 9 maja 1945 roku.