Jednostki

XI Korpus Armijny

   Powstał w październiku 1936 roku w Hanowerze w XII Okręgu Wojskowym na bazie sztabu XI Okręgu Wojskowego. Był mobilizowany w sierpniu 1939 roku. Wszedł w skład 10 Armii z Grupy Armii „Południe”. W 1939 roku powołano również zastępcze dowództwo XI Korpusu Armijnego. Korpus został zniszczony w styczniu 1943 roku pod Stalingradem. Odtworzono go w marcu 1943 roku.

  We wrześniu 1939 roku jego dowódcą był gen. artylerii Emil Leeb, szefem sztabu gen. mjr Erwin Vierow, a oficerem operacyjnym (Ia) ppłk Erwin Gerlach. Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku korpus ten nie brał udział w walkach na Śląsku. Nie walczył też w miejscach, gdzie na skrzydłach przełamano obronę polskiej Armii „Kraków”.

  We wrześniu 1939 roku w skład korpusu wchodziły:

 

18 Dywizja Piechoty (niem. 18. Infanterie-Division) – dowódca gen. leut. Erich von Manstein

19 Dywizja Piechoty (niem. 19. Infanterie-Division) - dowódca gen. leut. G-nther Schwantes