Dowódcy

Gen. artylerii Emil Leeb (1881-1969)

   Urodził się w dniu 17 czerwca 1881 roku w Pasawie (niem. Passau). W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1901 roku. Służył w 4 Królewskim Bawarskim PułkuArtylerii „König". W 1913 roku został awansowany na stopień ppor., a w 1911 roku na stopień por. Uczestnik I wojny światowej, podczas której walczył w 1 Królewskim Bawarskim Rezerwowym Pułku Artylerii i w 10 Bawarskiej Dywizji Piechoty. W 1915 roku został awansowany na stopień kpt.

   Po wojnie pozostał w Reichswehrze, będąc jednocześnie członkiem ochotniczego Freikorpsu. Służył w 7 Bawarskim Pułku Artylerii i w 7 Dywizji Reichswehry. W 1925 roku został awansowany na stopień mjr. Nadal służył w 7 Bawarskim Pułku Artylerii. W 1929 roku został awansowany na stopień ppłk, a w 1932 roku na stopień płk. W 1933 roku rozpoczął pracę w berlińskim Ministerstwie Reichswehry. W 1935 roku został awansowany na stopień gen. mjr. W 1936 roku został dowódcą 15 Dywizji Piechoty. W 1937 roku został awansowany na stopień gen. leut. W kwietniu 1939 roku został awansowany na stopień gen. artylerii i jednocześnie powierzono mu stanowisko dowódcy XI Okręgu Wojskowego i dowódcy XI Korpusu Armijnego.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził tym korpusem walcząc w Polsce. W kwietniu 1940 roku rozpoczął pracę w OKH w Wydziale Uzbrojenia Wojsk Lądowych. Pracował tam do stycznia 1945 roku. W dniu 1 maja 1945 roku został zwolniony ze służby wojskowej.

   Zmarł w dniu 8 wrzesnia 1969 roku w Monachium.