Jednostki

Grupa Operacyjna „Bielsko” – GO „Bielsko”

     Na południe od GO „Śląsk” działała Grupa Operacyjna „Bielsko” (GO „Bielsko”) (dowódca gen. bryg. Mieczysław Boruta-Spiechowicz). Powstała w dniu 23 marca 1939 roku jako część Armii „Kraków” z zadaniem obrony odcinka zachodnio-południowej Polski, ciągnącego się od lasów pszczyńskich po rejon Beskidu (przełęcz Jabłonkowska - Istebna - Barania Góra) i osłony Krakowa.

     W skład GO „Bielsko” wchodziły:

  • 3 Dywizja Piechoty Legionów (skład grupy według rozkazu z dnia 23 września 1939 roku) w (dowódca płk Marian Turkowski) składzie:

-  7 Pułk Piechoty Legionów – dowódca płk Władysław Muzyka

-  8 Pułk Piechoty Legionów – dowódca ppłk Antoni Cebulski

-  9 Pułk Piechoty Legionów – dowódca ppłk Zygmunt Alojzy Bierowski

-  3 Pułk Artylerii Lekkiej Legionów – dowódca ppłk Tomasz Nowakowski

-  3 Dywizjon Artylerii Ciężkiej

-  pododdziały pomocnicze

  • 6 Dywizja Piechoty w rejonie Pszczyny (dowódca gen. bryg. Bernard Mond) w składzie:

-  12 Pułk Piechoty – dowódca ppłk dypl. Marian Strażyc

-  16 Pułk Piechoty Ziemi Tarnowskiej – dowódca ppłk Rudolf Matuszek

-  20 Pułk Piechoty Ziemi Krakowskiej – dowódca ppłk Kazimierz Brożek

-  6 Pułk Artylerii Lekkiej – dowódca ppłk Borys Kondracki

-  6 Dywizjon Artylerii Ciężkiej – dowódca mjr Antoni Świeży (Świerzy)

-  pododdziały pomocnicze

  • 21 Dywizja Piechoty Górskiej w rejonie Bielska (dowódca gen. bryg. Józef Rudolf Kustroń) w składzie:

-  3 Pułk Strzelców Podhalańskich - dowódca ppłk Julian Czubryt

-  4 Pułk Strzelców Podhalańskich – dowódca ppłk dypl. Bronisław Warzybok

-  202 Pułk Piechoty Rezerwowy – dowódca ppłk Zygmunt Piwnicki

-  21 Pułk Artylerii Lekkiej - dowódca ppłk Wojciech Pluta

-  21 Dywizjon Artylerii Ciężkiej – dowódca mjr Franciszek Szalek

-  pododdziały pomocnicze

  • 45 Dywizja Piechoty Rezerwowa (jako odwód w rejonie Wadowic) (dowódca gen. bryg. Henryk Krok-Paszkowski) w składzie:

-  154 Pułk Piechoty Rezerwowy – dowódca ppłk Aleksander Idzik

-  155 Pułk Piechoty Rezerwowy – dowódca ppłk Stanisław Kwapniewski

-  156 Pułk Piechoty Rezerwowy – dowódca ppłk Walerian Józef Młyniec

-  55 Pułk Artylerii Lekkiej – dowódca ppłk A. Riedl

-  pododdziały pomocnicze

  • 1 Brygada Górska (dowódca płk dypl. Janusz Gaładyk) w składzie:

-  1 Pułk Piechoty KOP – dowódca ppłk Wojciech Wójcik

-  2 Pułk Piechoty KOP – dowódca ppłk Jan Rogowski

-  151 kompania forteczna „Węgierska Górka" – dowódca kpt Tadeusz Semik

-  152 kompania forteczna „Jeleśnia" – dowódca por. Bronisław Lepczak

-  3 Dywizjon 65 Pułku Artylerii Lekkiej – dowódca mjr Józef Kozieł

-  pododdziały pomocnicze

  • 10 Brygada Kawalerii (dowódca płk dypl. Stanisław Maczek) jako szybki odwód Armii „Kraków” w składzie:

-  pluton regulacji ruchu – dowódca rtm. Anatol Pieregorodzki

-  szwadron łączności – dowódca kpt. Stanisław Jakub Gronek

-  24 Pułk Ułanów – dowódca płk dypl. Kazimierz Dworak

-  10 Pułk Strzelców Konnych – dowódca ppłk dypl. Janusz Bokszczanin

-  dywizjon rozpoznawczy (13 tankietek typu TKS) – dowódca mjr Ksawery Święcicki

-  dywizjon przeciwpancerny – dowódca ppłk Zygmunt Moszczeński

-  16 Dywizjon Artylerii Motorowej – dowódca mjr Kazimierz Żmudziński

-  90 Zmotoryzowany Batalion Saperów – dowódca mjr Jan Dorantt

-  71 Bateria Motorowa Artylerii Przeciwlotniczej – dowódca por. Roman Zwil

-  121 Kompania Czołgów Lekkich (16 czołgów Vickers E) – dowódca por. Stanisław Raczkowski

-  101 Kompania Czołgów Rozpoznawczych (13 czołgów rozpoznawczych typu TKS) – dowódca por. Zdzisław Ziemski.

  •  bataliony Obrony Narodowej:

Batalion Obrony Narodowej „Bielsko” – dowódca mjr Mieczysław Władysław Drabik

Batalion Obrony Narodowej „Żywiec” – dowódca kpt Julian Szczerbaniewicz

Batalion Obrony Narodowej „Zakopane” – dowódca mjr Edward Roth

     Ugrupowanie wstępne sił GO „Bielsko” zostało rozplanowane w przewidywaniu uderzenia niemieckiej dywizji pancernej na Pszczynę i korpusu piechoty na Dziedzice i Bielsko. Na odcinku pszczyńskim o długości 18 km obronę zapewnić miała 6 Dywizja Piechoty gen. bryg. Bernarda Monda (od rzeki Gostynki pod Kobiórem po Wisłę pod Dziedzicami). Dla obrony pozycji i przygotowania głównego pasa postawiono w lipcu 1939 roku oddział wydzielony z 6 Dywizji Piechoty „Ignacy” dowodzony przez płk-a Ignacego Misiąga. Na odcinku bielskim (17 km czynnego odcinka i 23 km biernego w terenie górskim) zgrupowana była 21 Dywizja Piechoty Górskiej gen. bryg. Józefa Rudolfa Kustronia, z pozycją główną przed Dziedzicami i Bielskiem nad rzekami Iłownica i Wapienica, mająca południowe skrzydło oparte o masyw górski Klimczoka. Przed ugrupowanie dywizji wysunięto część sił na pozycje opóźniające.

    GO „Bielsko” otrzymała zadanie osłony od południowego zachodu kierunku na Kraków, a także opóźniania i rozpoznania siły nieprzyjaciela działających na tym obszarze. Obszar działania GO „Bielsko” stanowił pagórkowaty teren, nieposiadający z punktu widzenia obronności głębokości niezbędnej do działań opóźniających oraz większych przeszkód terenowych. Jedynie spore zalesienie tego obszaru poprawiało sytuację obronną. Rzeka Wisła dzieliła obszar obronny na dwie części, połączony w strefie zafrontowej niewielką liczbą mostów, co utrudniało współpracę sił zbrojnych.

    W dniu 3 września 1939 roku została przemianowana na Grupę Operacyjną „Boruta” (GO „Boruta”).

Jednostki i bitwy

Jednostki:

Bitwy: