Dowódcy

Gen. mjr Friedrich-Wilhelm von Chappuis (1886-1942)

     Urodził się w dniu 13 września 1886 roku w Szubinie (niem. Schubin) w Prusach Wschodnich. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1906 roku. Służył w 5 Gwardyjskim Pułku Grenadierów. W 1907 roku został awansowany na stopień ppor., a w 1914 roku na stopień por. Uczestnik I wojny światowej, podczas której walczył w swoim pułku i w sztabie 206 Dywizji Piechoty. W 1915 roku został awansowany na stopień kpt.

   Po zakończeniu wojny pozostał w Reichswehrze, służąc w 4 Pułku Strzelców, 4 Pruskim Pułku Piechoty, od 1922 do 1923 roku w berlińskim Ministerstwie Reichswehry, od 1925 roku w sztabie 5 dywizji Reichswehry i w 15 Pułku Piechoty. W 1928 roku został awansowany na stopień mjr. W 1929 roku został przeniesiony do Kłodzka. Od 1930 roku służył w sztabie 1 Dywizji Reichswehry w Królewcu. W 1933 roku został awansowany na stopień ppłk. W 1934 roku został dowódcą 5 Pruskiego Pułku Piechoty w Szczecinie. W tym samym roku został awansowany na stopień płk, a w 1938 roku na stopień gen. mjr. W kwietniu 1938 roku powołano go na stanowisko szefa sztabu XIV Korpusu Armijnego.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku pełnił tę funkcję walcząc w Polsce. W październiku 1939 roku został dowódcą 15 Dywizji Piechoty. W sierpniu 1940 roku został awansowany na stopień gen. leut. Jednocześnie został odznaczony Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego (niem. Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes). Następnie był dowódcą 16 zmotoryzowanej Dywizji Piechoty, a od marca 1941 roku dowódcą XXXVIII Korpusu Armijnego. W kwietniu 1941 roku został awansowany na stopień gen. piechoty. W kwietniu 1942 roku został przeniesiony do rezerwy OKH, prawdopodobnie ze względu na zły stan zdrowia lub z powodu załamania nerwowego.

   W dniu 27 sierpnia 1942 roku w Magdeburgu popełnił samobójstwo.