Dowódcy

Gen. piechoty Hermann Hoth (1885-1979)

   Urodził się w dniu 12 kwietnia 1885 roku w miejscowości Neuruppin w Brandenburgii. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1904 roku. Służył w 4 Turyńskim Pułku Piechoty Nr 72. W 1905 roku został awansowany na stopień ppor., a w 1912 roku na stopień por. Uczestnik I wojny światowej, podczas której służył w sztabie walczącej na froncie wschodnim AOK 8, w sztabie AOK 10, sztabie XVII Korpusu Rezerwowego, 342 Pułku Piechoty i w sztabie 30 Dywizji Piechoty. W 1914 roku został awansowany na stopień kpt.

   Po wojnie pozostał w szeregach Reichswehry, służąc w 32 Pułku Piechoty, 18 Pułku Piechoty i w sztabie II Dowództwa Piechoty. W 1924 roku został awansowany na stopień mjr. W 1925 roku rozpoczął pracę w pruskim Ministerstwie Reichswehry. W 1929 roku został dowódcą batalionu w 4 Pruskim Pułku Piechoty. W tym samym roku został awansowany na stopień ppłk., a w 1932 roku na stopień płk. Powierzono mu dowodzenie 17 Pułku Piechoty, a w 1933 roku dowództwo 6 Pułku Piechoty. W 1934 roku został awansowany na stopień gen.mjr. W 1935 roku został dowódcą 18 Dywizji Piechoty. W 1936 roku został awansowany na stopień gen. leut. W 1938 roku został skierowany do pracy w OKH. W kwietniu 1938 roku został dowódcą XV Korpusu Armijnego. Dowodził nim podczas „anschlussu” Austrii. W listopadzie 1938 roku został awansowany na stopień gen. piechoty. 

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził tym korpusem walcząc w Polsce podobnie, jak w 1940 roku podczas kampanii francuskiej. W październiku 1939 roku został odznaczony Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego (niem. Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes). W lipcu 1940 roku został awansowany na stopień gen. płk. Po przemianowaniu korpusu w 3 Grupę Pancerną jako jej dowódca walczył w ZSRR. W lipcu 1941 roku został odznaczony Liśćmi Dębowymi do Krzyża Rycerskiego (niem. Eichenlaub zum Ritterkreuz). Pod koniec 1941 roku objął dowodzenie 17 Armii, na czele której walczył na terenie Ukrainy. W maju 1942 roku został dowódcą 4 Armii Pancernej. Na przełomie 1942 i 1943 roku dowodził Grupą Armii „Hoth”. We wrześniu 1943 roku został odznaczony Mieczami do Krzyża Rycerskiego (niem. Schwerter zum Ritterkreuz mit Eichenlaub). Jego armia ponownie toczyła ciężkie boje na terenie Ukrainy. W grudniu 1943 roku został przeniesiony do rezerwy OKH. Pod koniec wojny dostał się do alianckiej niewoli. W 1946 roku procesie sądowym roku został skazany na 15 lat więzienia. Został z niego zwolniony w kwietniu 1954 roku.

   Zmarł w dniu 25 stycznia 1979 roku w Goslar.