Dowódcy

Ppłk Karl Theodor Anton Graf von Sponeck (1896-1982)

   Urodził się w dniu 24 stycznia 1896 roku w Offenburgu. Pochodził z arystokratycznej rodziny o silnych korzeniach militarystycznych. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1914 roku. Uczestnik I wojny światowej, podczas której walczył na froncie zachodnim i wschodnim. Służył w stopniu ppor.

   Po wojnie pozostał w szeregach Reichswehry, służąc w 14 Pułku Piechoty. Został awansowany na stopień por., a w 1929 roku na stopień kpt. Przeszedł szkolenie na oficera sztabowego z przeznaczeniem do pracy na najwyższym szczeblu dowodzenia. Został awansowany na stopień mjr, a później na stopień ppłk. W 1938 roku został powołany na oficera operacyjnego (Ia) XV Korpusu Armijnego.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku pełnił tę funkcję walcząc w Polsce. W marcu 1940 roku został awansowany na stopień płk. Jednocześnie powierzono mu dowodzenie 11 Pułku Piechoty. Dowodził tym pułkiem podczas kampanii francuskiej w 1940 roku i podczas kampanii bałkańskiej w 1941 roku. Następnie dowodził pułkiem podczas uderzenia na ZSRR w 1941 roku. We wrześniu 1941 roku został odznaczony Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego (niem. Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes). W listopadzie 1941 roku został ranny pod Kurskiem. Na początku 1942 roku został awansowany na stopień gen. mjr. W czerwcu 1942 roku został przerzucony do „Deutsches Afrika Korps” (DAK), gdzie został ponownie ranny. Dowodził 90 Dywizją Piechoty. W październiku i w listopadzie 1942 roku brał udział w tzw. „drugiej bitwie pod El-Alamein”, gdzie zasłynął z opieki nad swoimi żołnierzami. Pełen podziwu dla jego postawy był nawet brytyjski marszałek Bernard Montgomery. Pod koniec działań wojennych w Afryce Północnej został awansowany do stopnia gen. leut. W dniu 12 maja wraz z resztkami swojej dywizji skapitulował w Tunezji. Dostał się do alianckiej niewoli, z której został zwolniony w 1947 roku. Po wojnie pracował aż do emerytury jako przedstawiciel wirtemberskiej fabryki maszyn. Jednocześnie cały czas przebywał w swojej rodowej osiadłości, w zamku Bächingen der Brenz.

   Zmarł w dniu 13 czerwca 1982 roku w miejscowości Bächingen der Brenz w Szwabii.