Dowódcy

Płk Maximillian Grimmeiss (1893-1972)

   Urodził się w dniu 27 lutego 1893 roku w Erlangen. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1912 roku. Służył w 10 Królewskim Bawarskim Pułku Artylerii Polowej. Uczestnik I wojny światowej, podczas której walczył w swoim pułku. W 1915 roku został awansowany na stopień ppor., a w 1918 roku na stopień por.

   Po zakończeniu wojny pozostał w Reichswehrze, służąc w 24 Pułku Artylerii, 7 Bawarskim Pułku Artylerii, w sztabie 6 Dywizji Reichswehry i w sztabie 7 Dywizji Reichswehry. W 1927 roku został awansowany na stopień kpt. W latach 1927-1931 pracował w Ministerstwie Reichswehry. W 1931 roku rozpoczął służbę w sztabie 7 Dywizji Reichswehry, a w 1933 roku został dowódcą baterii w 7 Pruskim Pułku Artylerii. W 1934 roku został awansowany na stopień mjr, a w 1936 roku na stopień ppłk. W październiku 1936 roku został powołany na stanowisko oficera operacyjnego (Ia) XI Korpusu Armijnego. W listopadzie 1938 roku został dowódcą 78 Pułku Artylerii. W marcu 1939 roku został awansowany na stopień płk.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził tym pułkiem walcząc w Polsce. Wkrótce został szefem sztabu XII Korpusu Armijnego. W październiku 1939 roku został szefem sztabu IX Korpusu Armijnego, z którym walczył podczas kampanii francuskiej w 1940 roku. W 1941 roku został szefem sztabu 15 Armii. W listopadzie 1941 roku został przeniesiony do rezerwy OKH. W grudniu 1941 roku zostałpowłany załącznika pomiędzy OKH a sztabem Luftwaffe. W lutym 1942 roku został awansowany na stopień gen. mjr, a w kwietniu 1943 roku na stopień gen. leut. W lipcu 1944 roku został przeniesiony do rezerwy OKH. W styczniu 1945 roku objął dowodzenie walczącegona zachodzie LXIV Korpusu Armijnego. Dostał się do alianckiej niewoli, z której został zwolniony w 1947 roku.

   Zmarł w dniu 31 marca 1972 roku w Erlangen.