Dowódcy

Ppłk Rudolf Sickenius (1896-1945)

    Urodził się w dniu 18 sierpnia 1896 roku w miejscowości Piasek (niem. Ludwigsthal) koło Raciborza na Górnym Śląsku. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1914 roku. W tym samym roku został awansowany na stopień ppor. Podczas I wojny światowej służył w 154 Pułku Piechoty. Po wojnie pozostał w szeregach Reichswehry. W 1920 roku został przeniesiony do policji. Powrócił do armii w 1935 roku. W listopadzie 1938 roku został dowódcą 66 batalionu pancernego, którym dowodził do maja 1940 roku. W czerwcu 1939 roku został awansowany na stopień ppłk.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził tym batalionem walcząc w Polsce. Później do maja 1941 roku służył w 25 Pułku Pancernym. Od maja 1941 roku do jesieni 1942 roku dowodził 2 Pułkiem Pancernym. W lutym 1942 roku został awansowany na stopień płk. Od maja do listopada 1943 roku dowodził walczącą we Włoszech 16 Dywizją Pancerną. Podobno zarzuconemu jakiś błąd, za co został pozbawiony dowodzenia. W czerwcu 1943 roku został awansowany na stopień gen. mjr. Od maja 1944 roku do 1945 roku dowodził walczącą na froncie wschodnim 263 Dywizją Piechoty. Jego dywizja został rozbita na terenie Litwy, a on sam stracił nad nią kontrolę. Pod koniec wojny dowodził 391 Dywizją zabezpieczenia. 

   Zginął w dniu 28 lub 29 kwietnia 1945 roku w walkach w Berlinie. Podobno zginął w walce, gdy biegnąc z pistoletem maszynowym w ręku został skoszony serią z sowieckiego karabinu maszynowego. Podaje się również, że w okolicach miejscowości Markische-Buchholz popełnił samobójstwo.