Dowódcy

Ppłk Johannes Nedtwig (1894-1963)

   Urodzony w dniu 7 stycznia 1894 roku w miejscowości Grzmiąca (niem. Gramenz) na Pomorzu. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1914 roku. Służył w 1 Pomorskim Pułku Artylerii Polowej Nr 2. Uczestnik I wojny światowej, podczas której służył w swoim pułku, a od 1916 roku w 36 Rezerwowym Pułku Piechoty. Pod koniec wojny służąc w 34 Pomorskim Pułku Fizylierów „Königin Viktoria von Schweden" został awansowany na stopień ppor.

   Po wojnie pozostał w Reichswehrze, służąc w 3 pruskim oddziale motocyklowym. W 1923 roku został awansowany na stopień por. Następnie rozpoczął służbę w 9 Pruskim Pułku Piechoty i w sztabie 3 Dywizji Reichswehry. W 1928 roku został awansowany na stopień kpt. Następnie służył w 3 Pruskim Pułku Artylerii we Frankfurcie nad Odrą i w 6 pruskim oddziale motocyklowym. W styczniu 1938 roku został awansowany na stopień ppłk. We wrześniu 1938 roku objął dowodzenie 1 Pułku Pancernego.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził tym pułkiem walcząc w Polsce. Podobnie podczas kampanii francuskiej w 1940 roku. Dowodził nim do maja 1940 roku. W lutym 1940 roku został awansowany na stopień płk. W sierpniu 1940 roku został dowódcą AOK 2. W październiku 1940 roku został komendantem szkoły wojsk pancernych w W-nsdorfie. Pełnił tę funkcję do stycznia 1943 roku. Od lutego do maja 1943 roku dowodził walczącą na froncie wschodnim 5 Dywizją Pancerną. W czerwcu 1943 roku został przeniesiony do rezerwy OKH. W lipcu 1943 roku powierzono mu dowództwo rozlokowanej we  Francji 156 Dywizji Rezerwowej. W grudniu 1943 roku objął dowództwo walczącej na froncie wschodnim 73 Dywizji Piechoty. Od maja roku do sierpnia 1944 roku dowodził walczącą na froncie wschodnim 454 Dywizją Zabezpieczenia, która została rozbita w kotle pod Brodami. W dniu 22 lipca 1944 roku dostał się do sowieckiej niewoli, z której został zwolniony w 1955 roku.

   Zmarł w dniu 19 listopada 1963 roku w Langenbergu.