Dowódcy

Płk Karl Keltsch (1892-1966)

   Urodził się w dniu 7 maja 1892 roku w miejscowości Tröstau w Górnej Frankonii. W szeregi niemieckiej armii wstapił w 1912 roku. Służył w 7 Bawarskim Pułku Piechoty. W 1914 roku został awansowany na stopień ppor. Uczestnik I wojny światowej, podczas której służył w swoim pułku i w 7 batalionie transportowo-motorowym. W 1917 roku został awansowany na stopień por.

   Po wojnie pozostał w Reichswehrze. Najpierw w latach 1919-1930 służył w 7 batalionie transportowo-motorowym, później w latach 1930-1934 w Szkole Kawalerii w Hanowerze jako instruktor od spraw motoryzacji, w latach 1934-1935 jako dowódca batalionu niszczycieli czołgów „Allenstein”, a następnie od października 1935 roku w 2 Pułku Pancernym. W 1924 roku został awansowany na stopień kpt, w 1934 roku na stopień mjr, a w 1936 roku na stopień ppłk. W październiku 1938 roku został dowódcą 2 Pułku Pancernego. W kwietniu 1939 roku został awansowany na stopień płk.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził tym pułkiem walcząc w Polsce. Od lutego 1940 roku do sierpnia 1941 roku dowodził 1 Brygadą Pancerną. Stał na jej czele podczas kampanii francuskiej w 1940 roku i podczas uderzenia na ZSRR w 1941 roku. Od sierpnia do listopada 1941 roku pozostawał w rezerwie OKH. Od listopada 1941 roku do lipca 1942 roku był dowódcą parku transportowego w 6 Armii. Od lipca 1942 roku do kwietnia 1943 roku ponownie znalazł się w rezerwie OKH. W listopadzie 1942 roku został awansowany na stopień gen. mjr. Od kwietnia 1943 roku do stycznia 1944 roku był dowódcą 12 Parku Transportowo-Motorowego. Od listopada 1944 roku do lutego 1945 roku znalazł się w rezerwie OKH. Później do końca wojny pełnił funkcję dowódcy parku motorowo-transportowego w III Korpusie Armijnym. W 1945 roku dostał się do alianckiej niewoli, z której został zwolniony w 1947 roku.

    Zmarł w dniu 1 sierpnia 1966 roku w L-neburgu.