Dowódcy

Gen. mjr Georg-Hans Reinhardt (1887-1963)

    Urodził się w dniu 1 marca 1887 roku w Budziszynie. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1907 roku. Służył w 8 Królewskim Saskim Pułku Piechoty „Prinz Johann Georg” Nr 107. W 1908 roku został awansowany na stopień ppor. Od 1912 roku służył w 18 Pułku Ułanów. Uczestnik I wojny światowej, podczas której walczył w 8 Królewskim Saskim Pułku Piechoty „Prinz Johann Georg” Nr 107 i w sztabie 8 Dywizji Kawalerii. W 1914 roku został awansowany na stopień por. a w 1916 roku na stopień kpt. Walczył zarówno na foncie wschodnim, jak i zachodnim.

   Po wojnie pozostałw Reichswehrze, służąc w 11 Saskim Pułku Piechoty. W 1925 roku został awansowany na stopień mjr. Następnie służył w sztabie 4 Dywizji Reichswehry i w sztabie 12 Saskiego Pułku Rajtarów. W 1928 roku rozpoczął pracę w Ministerstwie Reichswehry. Pracował tam do 1937 roku. W 1931 roku został awansowany na stopień ppłk, w 1934 roku na stopień płk, a w 1937 roku na stopień gen. mjr. Jednocześnie powierzono mu stanowisko dowódcy 1 Brygady Strzelców.  W listopadzie 1938 roku został dowódcą 4 Dywizji Piechoty.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził dywizją walcząc w Polsce. W październiku 1939 roku został awansowany na stopień gen. leut. Jednocześnie odznaczono go Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego (niem. Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes). W lutym 1940 roku objął dowodzenie XXXXI Korpusu Armijnego, na czele którego stał podczas kampanii francuskiej w 1940 roku. W czerwcu 1940 roku został awansowany na stopień gen. wojsk pancernych. Podczas uderzenia na ZSRR w 1941 roku nadal dowodził tym korpusem, uderzając w kierunku na Leningrad. W październiku 1941 roku powierzono mu dowodzenie 3 Grupy Pancernej, która wkrótce przekształcono w 3 Armię Pancerną. W styczniu 1942 roku został awansowany na stopień gen. płk. Jednocześnie został odznaczony Liśćmi Dębowymi do Krzyża Rycerskiego (niem. Eichenlaub zum Ritterkreuz). Dowodził 3 Armią Pancerną od 1942 do 1944 roku. W maju 1944 roku został odznaczony Mieczami do Krzyża Rycerskiego (niem. Schwerter zum Ritterkreuz mit Eichenlaub). W sierpniu 1944 roku został dowódcą Grupy Armii „Środek”. Jego oddziały pod koniec 1944 roku zostały zepchnięte na obszar Prus Wschodnich. W styczniu 194 roku został przeniesiony do rezerwy OKH. W 1945 roku dostał się do amerykańskiej niewoli. Był sądzony w 1948 roku w tzw. procesie OKW i skazany na 15 lat więzienia. W 1952 roku ze względu na zły stan zdrowia został wypuszczony z więzienia.

    Zmarł w dniu 23 listopada 1963 roku w miejscowości Tegernsee.