Dowódcy

Mjr Wolf Dietrich Freiherr von Schleinitz (1899-1963)

   Urodził się w dniu 18 listopada 1899 roku w Schwerinie. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1917 roku. Służył w 2 Pułku Gwardii. W 1918 roku został awansowany na stopień ppor. Zdążył jeszcze wziąć udział w działaniach bojowych na froncie zachodnim.

   Po wojnie pozostał w Reichswehrze, służąc w sztabie 3 Dywizji Reichswehry i w 17 Pułku Piechoty. W 1926 roku został awansowany na stopień por. W 17 Pułku Piechoty służył do 1930 roku. Następnie służył w 6 pruskim oddziale motocyklowym. W 1932 roku skierowano go do Akademii Wojennej w Berlinie. W 1933 roku został awansowany na stopień kpt, a w 1937 roku na stopień mjr. W tym samym roku został dowódcą kompanii w 6 Pułku Pancernym. W listopadzie 1938 roku powierzono mu funkcję oficera operacyjnego (Ia) w sztabie 4 Dywizji Pancernej. 

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku pełnił tę funkcję walcząc w Polsce. W dniu 9 września 1939 roku został ciężko ranny. W styczniu 1940 roku został awansowany na stopień ppłk. W czerwcu 1940 roku pełnił funkcję oficera operacyjnego (Ia) w sztabie XXXIX Korpusu Armijnego, biorąc udział w kampanii francuskiej. Pełnił te funkcję podczas walk prowadzonych przez XXXIX Korpus Armijny podczas kampanii bałkańskiej w 1941 roku. Na jesień 1941 roku został przeniesiony do sztabu walczącej na froncie wschodnim 3 Grupy Pancernej. W sierpniu 1941 roku został szefem sztabu XXXXVI Korpusu Armijnego. W marcu 1942 roku został awansowany na stopień płk. W czerwcu 1942 roku został szefem sztabu XXXXVI Korpusu Pancernego. W połowie 1943 roku przeniesiono go do pracy w OKH. W lipcu 1944 roku został awansowany na stopień gen. mjr. W 1945 roku dostał się do alianckiej niewoli, z której został zwolniony w 1948 roku. Po wojnie znalazł zatrudnienie w Bundeswehrze, gdzie służył do marca 1962 roku. Posiadał tam stopień gen. brygady.  

    Zmarł w dniu 25 kwietnia 1963 roku w miejscowości Wasserburg.