Dowódcy

Ppłk Heinrich Eberbach (1895-1992)

   Urodził się w dniu 24 listopada 1895 roku w Stuttgarcie. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1914 roku. Służył w 10 Wirtemberskim Pułku Piechoty Nr 180. Uczestnik I wojny światowej, podczas której walczył w swoim pułku. W 1915 roku został awansowany na stopień ppor. Podczas walk we Francji dostał się do francuskiej niewoli, z której został zwolniony w 1917 roku. Przeniesiono go Korpusu Azjatyckiego, który walczyłw Palestynie. Tam nabawił się malarii i dostał się do brytyjskiej niewoli.

   Po wojnie od 1919 roku służył w policji. W 1933 roku został awansowany na stopień mjr policji. W 1935 roku został ponownie przyjęty w szeregi armii. Służył w 12 oddziale przeciwpancernym.W 1937 roku został awansowany na stopień ppłk. W sierpniu 1938 roku został dowódcą 6 Pułku Pancernego, a w listopadzie 1938 roku dowódcą 35 Pułku Pancernego.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził tym pułkiem walcząc w Polsce. Podobnie podczas kampanii francuskiej w 1940 roku. W lipcu 1940 roku został odznaczony Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego (niem. Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes). W sierpniu 1940 roku został awansowany na stopień płk. Dowodził 35 Pułkiem Pancernym podczas uderzenia na ZSRR w 1941 roku. W grudniu 1941 roku został odznaczony Liśćmi Dębowymi do Krzyża Rycerskiego (niem. Eichenlaub zum Ritterkreuz). W styczniu 1942 roku został dowódcą 4 Dywizji Pancernej. W lutym 1942 roku został awansowany na stopień gen. mjr, a w styczniu 1943 roku na stopień gen. leut. W lutym 1943 roku został przeniesiony na stanowisko inspektora wojsk pancernych w Armii Zapasowej. W sierpniu 1943 roku został awansowany na stopień gen. wojsk pancernych. W październiku 1943 roku objął dowodzenie XXXXVII Korpusu Pancernego, a następnie XXXXVIII Korpusu Pancernego i  XXXX Korpusu Pancernego. Pod koniec 1943 roku został ciężko ranny. Przeniesiono go do pracy jako inspektora wojsk pancernych. W czerwcu 1944 roku dowodził sztabem Grupy Armii „B”. W sierpniu 1944 roku został dowódcą walczącej na froncie zachodnim Grupy Pancernej „West”. Na jesień 1944 roku został dowódcą walczącej na froncie zachodnim 5 Armii Pancernej, a później dowódcą 7 Armii. W dniu 31 sierpnia 1944 roku dostał się do amerykańskiej niewoli, z której został zwolniony w styczniu 1948 roku.

    Zmarł w dniu 12 lipca 1992 roku w miejscowości Notzingen.