Dowódcy

Płk Hermann Breith (1892-1964)

    Urodził się w dniu 7 maja 1892 roku w miejscowości Pirmasens. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1910 roku. Służył w 7 Brandenburskim Pułku Piechoty „Markgraf Carl" Nr 60. W 1911 roku został awansowany na stopień ppor. Uczestnik I wojny światowej, podczas której walczył w swoim pułku. W 1916 roku został awansowany na stopień por.

    Po wojnie pozostał w Reichswehrze, służąc w 6 Pułku Piechoty. W 1924 roku został awansowany na stopień kpt. Następnie służył w 6 pruskim oddziale motocyklowym i w 1 pruskim oddziale motocyklowym w Królewcu. W 1931 roku został zatrudniony w berlińskim Ministerstwie Reichswehry. W 1933 roku został awansowany na stopień mjr. W 1935 roku rozpoczął służbę w 5 Pułku Pancernym. W 1936 roku został awansowany na stopień ppłk. W listopadzie 1938 roku objął dowodzenie 36 Pułku Pancernego. W styczniu 1939 roku został awansowany na stopień ppłk.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził tym pułkiem walcząc w Polsce. W lutym 1940 roku został dowódcą 5 Brygady Pancernej. Dowodził nią podczas kampanii francuskiej w 1940 roku. W czerwcu 1940 roku został odznaczony Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego (niem. Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes). Później został skierowany do pracy w OKH. W sierpniu 1941 roku został awansowany na stopień gen. mjr. W październiku 1941 roku został dowódcą walczącej na froncie wschodnim 3 Dywizji Pancernej. W styczniu 1942 roku został odznaczony Liśćmi Dębowymi do Krzyża Rycerskiego (niem. Eichenlaub zum Ritterkreuz). Walczył na terenie Ukrainy. W październiku 1942 roku został przeniesiony do rezerwy OKH. W listopadzie 1942 roku został awansowany na stopień gen. leut. W styczniu 1943 roku skierowano go do pracy w dowództwie Grupy Armii „A”, a w lutym 1943 roku powierzono dowództwo III Korpusu Pancernego. Walczył pod Kurskiem. W lutym 1944 roku został odznaczony Mieczami do Krzyża Rycerskiego (niem. Schwerter zum Ritterkreuz mit Eichenlaub). We wrześniu 1944 roku walczył nad Wisłą, kiedy Niemcy usilowali zlikwidować sowiecki przyczółek pod Baranowem. Dowodził III Korpusem Pancernym do końca wojny. W 1945 roku dostał się do alianckiej niewoli, z której został zwolniony w 1947 roku.

     Zmarł w dniu 3 września 1964 roku w miejscowości Pech w Westfalii.