Dowódcy

Gen. leut. Peter Weyer (1879-1947)

   Urodził się w dniu 30 września 1879 roku w miejscowości M-lden. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1898 roku. Służył w 1 Brandenburskim Pułku Artylerii Polowej „General-Feldzeugmeister“ Nr 3. W 1899 roku został awansowany na stopień ppor. W 1913 roku został awansowany na stopień kpt. Uczestnik I wojny światowej, podczas której walczył w swoim pułku.

   Po zakończeniu wojny pozostał w Reichswehrze, służąc w 1 Pruskim Pułku Artylerii. W 1922 roku został awansowany na stopień mjr. Do 1927 roku służył w 1 Pruskim Pułku Artylerii. W 1927 roku został awansowany na stopień ppłk. Od tego momentu służył w 2 Pruskim Pułku Artylerii. W 1930 roku został awansowany na stopień płk. Rozpoczął służbę w sztabie 3 Pruskiego Pułku Piechoty we Frankfurcie nad Odrą. W 1933 roku został awansowany na stopień gen. mjr. W październiku 1936 roku został dowódcą 14 Dywizji Piechoty. W 1937 roku został awansowany na stopień gen. leut.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził dywizją walcząc w Polsce. Podobnie podczas kampanii francuskiej w 1940 roku. Następnie został dowódcą XXVIII Korpusu Armijnego. Później dowodził X Zastępczym Dowództwem Armijnym w Hamburgu i X Okręgiem Wojskowym. W listopadzie 1940 roku został awansowany na stopień gen. artylerii. W maju 1941 roku objął dowództwo I Zastępczego Dowództwa Armijnego w Królewcu i szefostwo I Okręgu Wojskowego. W styczniu 1943 roku został przeniesiony do rezerwy OKH. W marcu 1943 roku z powodu wieku został zwolniony z szeregów Wehrmachtu. Pod koniec wojny został schwytany przez Sowietów we Frankfurcie nad Odrą.

   Zmarł w sowieckiej niewoli we Frankfurcie nad Odrą w dniu 4 czerwca 1947 roku.