Dowódcy

Ppłk Gerhard Kühne (1899-1948)

  Urodził się w dniu 9 września 1899 roku w miejscowości Obersteinbach w Saksonii. W szeregi niemieckiej armii wstapił w 1917 roku. Służył w 13 Pułku Strzelców. Pod koniec I wojny światowej walczył na froncie i został ranny. W 1918 roku został awansowany na stopień ppor.

   Po wojnie pozostał w Reichswehrze, służąc w 13 Pułku Strzelców, 1 Granicznym Batalionie Strzelców, 23 Pułku Piechoty i w 10 Pułku Piechoty. W 1925 roku został awansowany na stopień por. W 10 Pułku Piechoty służył do 1930 roku. W latach 1930-1932 służył w sztabie 2 Dywizji Reichswehry. W 1933 roku został awansowany na stopień rotmistrza. W latach 1933-1934 pracował w Ministerstwie Reichswehry. Od września 1935 roku do października 1937 roku pełnił funkcję oficera Ib w sztabie IV Korpusu Armijnego. W 1936 roku został awansowany na stopień mjr. Od października 1937 roku do kwietnia 1939 roku był dowódcą kompanii w 43 Pułku Piechoty. W czerwcu 1939 roku został awansowany na stopień ppłk. Od kwietnia 1939 roku do czerwca 1940 roku pełnił funkcję oficera operacyjnego (Ia) w 14 Dywizji Piechoty.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku pełnił tę funkcję walcząc w Polsce. Podobnie podczas kampanii francuskiej w 1940 roku. Od czerwca 1940 roku do maja 1942 roku pracował w OKH. W lutym 1942 roku został awansowany na stopień płk. Od maja do grudnia 1942 roku był szefem sztabu w XIII Korpusie Armijnym. Na przełomie 1942 i 1943 roku znalazł się w rezerwie OKH. Od stycznia do kwietnia 1945 roku ponownie pracował w OKH. Pod koniec wojny dowodził 22 Dywizją Grenadierów Ludowych. W amju 1945 roku dostał się do jugosłowiańskiej niewoli.

   Zmarł w jugosłowiańskim obozie jenieckim Zrenjanin w dniu 22 maja 1948 roku.