Jednostki

3 Pułk Strzelców Podhalańskich

Pułk Strzelców Podhalańskich    Rodowód swój wywodził z ziemi włoskiej, gdzie powstały jego związki, które następnie przewiezione do Francji weszły w skład „Błękitnej Armii” gen. Józefa Hallera. Kolejno nosił on numer 14 Pułku Strzelców Polskich, a po powrocie do kraju 151 Pułku Strzelców Kresowych. Walcząc następnie w Brygadzie, a potem w Dywizji Górskiej gen. bryg. Andrzeja Galicy otrzymał w roku 1920 nazwę Pułku Strzelców Podhalańskich. Po zakończeniu wojny w latach 1919-1920 pułkowi wyznaczono jako garnizon miasta Bielsko i Białą, jedynie III batalion detaszowany był kolejno do Warszawy, Cieszyna, Krakowa i wreszcie do Bogumina.

   Pułk (d-ca: ppłk Julian Czubryt) był organiczną jednostką 21 DP Górskiej (d-ca: gen. bryg. Józef Rudolf Kustroń), wchodząc w skład Armii „Kraków” a podporządkowanej Grupie Operacyjnej „Bielsko” (d-ca: gen. bryg. Mieczysław Boruta-Spiechowicz). Pułki tej dywizji zmobilizowano już częściowo w marcu 1939 roku, uzupełniono je do pełnych stanów mobilizacyjnych do dnia 28.08.1939. Do dnia 1.09.1939 pułk stał na linii Dziedzice -Bielsko. II batalion jako Oddział Wydzielony „Bogumin” przebył nad granicę staczając pierwsze walki w odwrocie. Szlak pułku wiódł przez Wadowice, Bochnie, Biskupice, Szczucin, Ulów, Zielone. Ostatnie walki miały miejsce w dniu 21.09.1939 w Narolu.

 

Jednostki i bitwy

Jednostki:

Bitwy: