Dowódcy

Ppłk dr rer. pol. Kurt Paape (1892-1950)

   Urodził się w dniu 19 kwietnia 1892 roku w Kassel. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 19112 roku. Służył w 8 Reńskim Pułku Lekkiej Artylerii. W 1914 roku został awansowany na stopień ppor. Uczestnik I wojny światowej, podczas której walczył w swoim pułku, a pod koniec wojny w 20 Pułku Artylerii Lekkiej. W 1917 roku został awansowany na stopień por.

   Po wojnie pozostał w Reichswehrze, służąc w 75 Pułku Piechoty i w 16 Pułku Artylerii. Został awansowany na stopień kpt, a w 1935 roku na stopień mjr. Ukończył wiele specjalistycznych kursów, a także wydział nauk politycznych, uzyskując tytuł dr. W 1934 roku rozpoczął służbę w drezdeńskim Dowództwie IV Korpusu Armijnego. W marcu 1938 roku został dowódcą II oddziału w 14 Pułku Artylerii. Jednocześnie został awansowany na stopień ppłk.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził tym oddziałem walcząc w Polsce. Jeszcze podczas kampanii wrześniowej został przesunięty na stanowisko dowódcy 704 Pułku Artylerii, którym dowodził podczas kampanii francuskiej w 1940 roku. W marcu 1941 roku został awansowany na stopień płk. Jako dowódca 704 Pułku Artylerii w składzie 6 Armii brał udział w uderzeniu na ZSRR w 1941 roku. Na początku 1942 roku został przeniesiony do rezerwy OKH. W marcu 1942 roku został dowódcą 4 Zapasowego Pułku Piechoty w Dreźnie. W lutym 1945 roku został dowódcą walczącej na froncie zachodnim Werfer-Brigade 7. W marcu 1945 roku został awansowany na stopień gen. mjr. w 1945 roku dostał się do alianckiej niewoli, z której został zwolniony w 1947 roku.

   Zmarł w dniu 6 maja 1950 roku w Kassel.