Jednostki

4 Pułk Strzelców Podhalańskich

 Pułk Strzelców Podhalańskich   Rodowód swój pułk wywodził z „Błękitnej Armii” gen. Józefa Hallera, gdzie jako 19 Pułk Strzelców pieszych wchłonął ochotników z Francji, Włoch i obu Ameryk. Po powrocie do Polski jako 143 Pułk Strzelców Kresowych został w 1920 roku włączony do Dywizji Górskiej gen. bryg. Andrzeja Galicy i ostatecznie przemianowany na 4 Pułk Strzelców Podhalańskich. Po zakończeniu I wojny pułk przybył do swojego stałego miasta garnizonowego, które wyznaczono mu w Cieszynie. Pułk ( d-ca: ppłk dypl. Bronisław Warzybok) był organicznym związkiem 21 DP Górskiej (d-ca: gen. Bryg. Józef Kustroń), wchodząc w skład Armii „Kraków” a podporządkowanej Grupie Operacyjnej „Bielsko” (d-ca: gen. bryg. Mieczysława Boruta-Spiechowicz).

    W bitwie granicznej miał zapewniać osłonę odcinka nadgranicznego: Bogumin-Cieszyn-Mosty, wysuwając czaty na Zaolzie i Beskidy - po Istebą. Od dnia 1.09.1939 walczył z nieprzyjacielem wycofując się przez Bielsko, Bochnię, Radłów, Oleszczyce i Tomaszów Lubelski, gdzie skapitulował w dniu 20.09.1939.

Jednostki i bitwy

Jednostki:

Bitwy: