Dowódcy

Gen. płk Wilhelm List (1880-1971)

   Urodził się w dniu 14 maja 1880 roku w Oberkirchberg niedaleko Ulm. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1898 roku. W 1900 roku został awansowany na stopień ppor. W 1908 roku został awansowany na stopień por. i skierowany do Akademii Wojennej, którą ukończył w stopniu kpt. Podczas I wojny światowej służył jako oficer sztabowy. Pod koniec wojny został awansowany do stopnia mjr.

   Po zakończeniu wojny pozostał w szeregach Reichswehry. W 1923 roku został dowódcą batalionu w 19 Pułku Piechoty. W 1924 roku został awansowany do stopnia ppłk. Rozpoczął wtedy służbę w dowództwie VII Okręgu Wojskowego. Od 1926 roku rozpoczął pracę w Ministerstwie Reichswehry. W 1927 roku został awansowany na stopień płk, w 1930 roku na stopień gen. mjr, a w 1932 roku na stopień gen. leut. W 1933 roku objął dowodzenie 4 Dywizji Reichswehry. W 1935 roku został awansowany do stopnia gen. piechoty. W kwietniu 1939 roku został awansowany do stopnia gen. płk.

   Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził walczącą w Polsce 14 Armią, wchodzącą w skład Grupy Armii „Południe”. Jego głównym zadaniem było zniszczenie polskiej obrony na Śląsku. We wrześniu 1939 roku został odznaczony Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego (niem. Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes). Podczas kampanii francuskiej w 1940 roku dowodził 12 Armią, biorąc udział w przełamaniu linii Maginota. W lipcu 1940 roku został awansowany na stopień feldmarszałka.

   Następnie brał udział w kampanii bałkańskiej, walcząc na terenie Jugosławii i Grecji. Do października 1940 roku pozostał głównodowodzącym niemieckich sił w południowo-wschodniej Europie. W lipcu 1942 roku objął dowództwo walczącej na froncie wschodnim Grupy Armii „A”. Na tle prowadzonej tam strategii walk pomiędzy nim a Hitlerem doszło do konfliktu, za co w dniu 10 września 1942 roku został pozbawiony dowodzenia. Do końca wojny nie pełnił już żadnych funkcji w niemieckiej armii.

   Po zakończeniu wojny trafił do amerykańskiej niewoli. Podczas procesów norymberskich w lutym 1948 roku został skazany na dożywocie, jednakże w 1952 roku ze względu na zły stan zdrowia został zwolniony.

   Zmarł w dniu 16 sierpnia 1971 roku w Garmisch-Partenkirchen.