Jednostki

8 Górnośląska-Sudecka Dywizja Piechoty

   We wrześniu 1939 roku wchodziła w skład VIII KA. Podczas kampanii wrześniowej jej dowódcą był gen. leut. Rudolf Koch-Erpach, a szefem sztabu ppłk Edmund Blaurock. Dywizja składała się z:

 

28 Pułku Piechoty (niem. Infanterie-Regiment 28) – dowódca płk Gustav Höhne; nr poczty polowej sztabu pułku 14005; miejsce postoju sztabu, I batalionu, 13 kompanii moździerzy i 14 kompanii przeciwpancernej – Troppau, II. batalionu – Sternberg, III batalionu Neutischein

38 Pułku Piechoty (niem. Infanterie-Regiment 38) – dowódca płk Arnold Szelinski lub Sczelinski; nr poczty polowej sztabu pułku 12746; miejsce postoju sztabu, II i III batalionu – Kłodzko, I batalionu – Nysa, rezerwowego batalionu – Fryvalov Město

84 Pułku Piechoty (niem. Infanterie-Regiment 84) – dowódca płk Paul Stoewer

 

   W 1939 roku 84 Pułk Piechoty składał się z:

 

  • I batalionu (dowódca mjr Heinrici, adiutant por. Schroeker lub por. Proske); 1 kompanią tego batalionu dowodził por. Wolf-Hubertus Schlabitz, 2 kompanią dowodził por. Fiedler (zginął dniu 2 września 1939 roku), ppor. Mende (ranny w dniu 3 września 1939 roku), por. Schroeker (zginął w dniu 17 września 1939 roku) oraz por. Strobl, 3 kompanią dowodził kpt von Debschutz, 4 kompanią dowodził kpt Hinze;
  • II batalionem tego pułku dowodził mjr Braumann;
  • III batalionem tego pułku dowodził mjr Berger;

 

nr poczty polowej sztabu pułku 16965; miejsce stacjonowania sztabu, I i III batalionu – Gliwice, II i rezerwowego batalionu – Kędzierzyn

 

8 Pułku Artylerii (niem. Artillerie-Regiment 8) – dowódca płk Harry von Webern;

 

   W 1939 roku 8 Pułk Artylerii składał się z:

 

  • I Dywizjonu (dowódca mjr Sucker),
  • II Dywizjonu (dowódca mjr Graf),
  • III Dywizjonu (dowódca ppłk Kurt Marlow)
  • IV Dywizjonu

 

nr poczty polowej sztabu pułku 07959; miejsce postoju sztabu i III dywizjonu – Troppau, I i II dywizjonu – Gliwice

 

44 Pułku Artylerii Ciężkiej (niem. Artillerie-Regiment 44)

 

W 1939 roku 44 Pułk Artylerii Ciężkiej składał się z:

 

  • I Oddziału (dowódca mjr Konrad Barde lub Badziura; nr poczty polowej 09945)
  • II Oddziału (dowódca mjr Hollert; nr poczty polowej 17035); miejsce postoju – Nysa

 

-  8 oddziału obserwacyjnego (niem. Beobachtungs-Abteilung 8) - miejsce postoju – Freudenthal

-  8 oddziału rozpoznawczy (niem. Aufklärungs-Abteilung 8)

-  8 oddziału przeciwpancernego (niem. Panzerabwehr-Abteilung 8)

-  8 batalionu saperów (niem. Pionier-Bataillon 8) - miejsce postoju – Nysa

-  8 dywizyjnego oddziału łączności (niem. Infanterie-Divisions-Nachrichten-Abteilung 8)

-  8 batalionu zapasowego (niem. Feldersatz-Bataillon 8)

Divisionseinheiten 8

 

    Dywizja powstała w październiku 1934 roku, najpierw jako sztab podporządkowany III Dowództwu Artylerii i była podporządkowana berlińskiemu III Okręgowi Wojskowemu (III OW). Jej nazwa była ukryta w szeregach Reichswehry. W dniu 15 października 1935 roku oficjalnie uzyskała nazwę 8 Dywizji Piechoty. Powstała na bazie zreorganizowanych oddziałów Reichswehry (7 Pruski Pułk Piechoty, 1 Pułk Artyleri i 6 Batalion Polowy). Następnie dołączono do niej jednostki policyjne, a potem ponownie zreorganizowano jej skład. Ćwiczyła na poligonach w Świętoszowie (niem. Neuhammer) i w Łambinowicach (niem. Lamsdorf). W 1938 roku dywizja brała udział w zajęciu obszaru Czech. Składała się z żołnierzy pochodzących z niemieckiej części Górnego Śląska, z Dolnego Śląska i z obszaru Sudetów. Przed uderzeniem na Polskę była rozlokowana w rejonie Gliwic.  

   Podczas kampanii wrześniowej dywizja walczyła w szeregach 14 Armii tocząc walki na Śląsku (Mikołów, Tychy, Wyry), a następnie w Małopolsce dochodząc aż do Bugu i Sanu. Podczas kampanii francuskiej w 1940 roku była podporządkowana 4 Armii. Przechodziła przez teren Belgii i wkroczyła do Francji. W dniu 14 lipca 1940 roku wraz z 28 Dywizją Piechoty miała zaszczyt tryumfalnie wkroczyć do Paryża. W 1941 roku znalazła się na obszarze Prus Wschodnich. W szeregach Grupy Armii „Środek” od samego początku brała udział w uderzeniu na ZSRR, kierując się w stronę Moskwy. W listopadzie 1941 roku została wycofana z frontu wschodniego i przerzucona na zachód. Następnie została przekształcona w 8 Lekką Dywizję Piechoty. Na początku 1942 roku została ponownie przerzucona na front wschodni. Walczyła pod Demiańskiem. W czerwcu 1942 roku została przekształcona w 8 Dywizję Strzelców, która nadal walczyła na froncie wschodnim. Pod koniec 1944 roku znalazła się na froncie karpackim. Pod koniec wojny znalazła się w składzie 1 Armii Pancernej.